Τρίτη, Ιούνιος 21, 2011
Κυριακή, Μάϊος 16, 2010
INTERFLORA(4)
Ελπίζοντας πως οι παρέξηγήσεις και οι παρερμηνείες λύθηκαν συνεχίζουμε με ένα θέμα που δεν φεύγει από το ζήτημα της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ αλλά αντίθετα σχετίζεται με αυτή και αφορά περισσότερο κόσμο.
Από προσωπική εμπερία από την επαφή μου με το καταναλωτικό κοινό στο ανθοπωλείο αντιλαμβάνομαι οτι μεγάλο μέρος του κοινού δεν γνωρίζει το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Εγώ πάλι στους σταθερούς πελάτες της επιχείρησης που έκαναν χρήση της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ αφού είχαν παραγγελίες και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό έχω εξηγήσει τι συνέβη και πως τώρα χρησιμοποιώ ένα καινούριο δίκτυο που πληρεί τις προυποθέσεις.
Αυτό που με προβληματίζει είναι οι περαστικοί οι άνθρωποι που έτυχε να μπουν στο ανθοπωλείο μου και που για διάφορους λόγους δεν έχουν ενημερωθεί για τις εξελίξεις αυτές, είτε γιατί το ανθοπωλείο που τους εξυπηρετεί δεν μπήκε στο κόπο να τους ενημερώσει είτε γιατί μέχρι τώρα δεν είχαν χρειαστεί την χρήση της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Στο χώρο μας πάλι όλα αυτά τα χρόνια μεγάλο πρόβλημα αποτελούσε η κλοπή πνευματικών δικαιωμάτων.
Σε στολισμούς εκκλησιών έχω δει με τα μάτια μου άσχετους με το γάμο φωτογράφους να φωτογραφίζουν τόσο τη δική μου δουλειά όσο και των άλλων συναδέλφων.
Μέρες μετά η δουλειά μου βρίσκεται πουλημένη σε ανθοπωλεία και δειγματίζεται ως δουλειά του συγκεκριμένου ανθοπωλείου.
Πόσο δύσκολο αλήθεια είναι για έναν άνθρωπο που αναζητά ένα ανθοπωλείο να του φέρει εις πέρας το στολισμό του γάμου του ή της βάφτισης του παιδιού του να καταλάβει αν το ανθοπωλείο μπορεί να φτιάξει τις συνθέσεις που δειγματίζει;
Αυτό είναι πραγματικά ένα μεγάλο θέμα και θα ασχοληθούμε σε επόμενο ποστ.
Εστιάζω όμως στη διάθεση κλοπής πνευματικών δικαιωμάτων φαινόμενο που δεν υπάρχει μόνο στον δικό μας χώρο.
Η σκέψη μου λοιπόν άμεσα πηγαίνει στο τι ακριβώς έγινε αμέσως μετά το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Λίγες μέρες πριν έμαθα από συνάδελφο πως επώνυμο ανθοπωλείο(1) έκανε χρήση όλων των κωδικών της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ σε δικό του site.
Μετά από παρέμβαση συναδέλφου και με την απειλή δικαστικής αγωγής οι φωτογραφίες κατέβηκαν.
Από την άλλη το site www.interflora.gr έχει πάψει να λειτουργεί.
Αν όμως πατήσετε www.interfloras.gr τότε θα πέσετε πάνω σε ανθοπωλείο που συμπτωματικά εδρεύει και στην ίδια περιοχή με εμένα ο οποίος θεώρησε ηθικό γιατί νόμιμο φαντάζομαι πως είναι να προχωρήσει στη χρήση του ονόματος ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ έστω και με αυτό τον τρόπο.
Το καταναλωτικό κοινό δυστυχώς λόγω και απουσίας κινημάτων καταναλωτών ισχυρών να αντιμετωπίσουν τέτοια φαινόμενα βρίσκεται κυριολεκτικά αφημένο στις ορέξεις του καθενός.
Νέα ήθη.
Πρέπει λοιπόν να ενημερώσουμε το κοινό πως το Ελληνικό τμήμα της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ έκλεισε και πως οποιοσδήοτε κάνει χρήση του ονόματος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ δεν μπορεί παρά να είναι παραπλανητικός.
Δεν είμαι βέβαιος αλλά από οτι ξέρω τα δικαιώματα για την χρήση των υπηρεσιών της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ για το εξωτερικό της κατέχει το ΑΝΘΟδίκτυο (2).
Ελπίζω να χρησιμεύσει το παρών δημοσίευμα σε όσους και μέσω google αναζητούν την συγκεκριμένη υπηρεσία.
Σημειώσεις:
(1) Δεν μπορώ να δημοσιεύσω ονόματα του ανθοπωλείου που το έκανε γιατί την είδηση ως είδηση την έχω μόνο προφορικά.
(2) Η πληροφορία βασίζεται σε κάποιο φαξ που έφτασε στο γραφείο μου και με ενημέρωνε σχετικά. Αν κάποιος συνάδελφος έχει περισσότερες πληροφορίες ευχαρίστως να διορθώσω ή να προσθέσω.
Από προσωπική εμπερία από την επαφή μου με το καταναλωτικό κοινό στο ανθοπωλείο αντιλαμβάνομαι οτι μεγάλο μέρος του κοινού δεν γνωρίζει το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Εγώ πάλι στους σταθερούς πελάτες της επιχείρησης που έκαναν χρήση της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ αφού είχαν παραγγελίες και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό έχω εξηγήσει τι συνέβη και πως τώρα χρησιμοποιώ ένα καινούριο δίκτυο που πληρεί τις προυποθέσεις.
Αυτό που με προβληματίζει είναι οι περαστικοί οι άνθρωποι που έτυχε να μπουν στο ανθοπωλείο μου και που για διάφορους λόγους δεν έχουν ενημερωθεί για τις εξελίξεις αυτές, είτε γιατί το ανθοπωλείο που τους εξυπηρετεί δεν μπήκε στο κόπο να τους ενημερώσει είτε γιατί μέχρι τώρα δεν είχαν χρειαστεί την χρήση της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Στο χώρο μας πάλι όλα αυτά τα χρόνια μεγάλο πρόβλημα αποτελούσε η κλοπή πνευματικών δικαιωμάτων.
Σε στολισμούς εκκλησιών έχω δει με τα μάτια μου άσχετους με το γάμο φωτογράφους να φωτογραφίζουν τόσο τη δική μου δουλειά όσο και των άλλων συναδέλφων.
Μέρες μετά η δουλειά μου βρίσκεται πουλημένη σε ανθοπωλεία και δειγματίζεται ως δουλειά του συγκεκριμένου ανθοπωλείου.
Πόσο δύσκολο αλήθεια είναι για έναν άνθρωπο που αναζητά ένα ανθοπωλείο να του φέρει εις πέρας το στολισμό του γάμου του ή της βάφτισης του παιδιού του να καταλάβει αν το ανθοπωλείο μπορεί να φτιάξει τις συνθέσεις που δειγματίζει;
Αυτό είναι πραγματικά ένα μεγάλο θέμα και θα ασχοληθούμε σε επόμενο ποστ.
Εστιάζω όμως στη διάθεση κλοπής πνευματικών δικαιωμάτων φαινόμενο που δεν υπάρχει μόνο στον δικό μας χώρο.
Η σκέψη μου λοιπόν άμεσα πηγαίνει στο τι ακριβώς έγινε αμέσως μετά το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Λίγες μέρες πριν έμαθα από συνάδελφο πως επώνυμο ανθοπωλείο(1) έκανε χρήση όλων των κωδικών της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ σε δικό του site.
Μετά από παρέμβαση συναδέλφου και με την απειλή δικαστικής αγωγής οι φωτογραφίες κατέβηκαν.
Από την άλλη το site www.interflora.gr έχει πάψει να λειτουργεί.
Αν όμως πατήσετε www.interfloras.gr τότε θα πέσετε πάνω σε ανθοπωλείο που συμπτωματικά εδρεύει και στην ίδια περιοχή με εμένα ο οποίος θεώρησε ηθικό γιατί νόμιμο φαντάζομαι πως είναι να προχωρήσει στη χρήση του ονόματος ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ έστω και με αυτό τον τρόπο.
Το καταναλωτικό κοινό δυστυχώς λόγω και απουσίας κινημάτων καταναλωτών ισχυρών να αντιμετωπίσουν τέτοια φαινόμενα βρίσκεται κυριολεκτικά αφημένο στις ορέξεις του καθενός.
Νέα ήθη.
Πρέπει λοιπόν να ενημερώσουμε το κοινό πως το Ελληνικό τμήμα της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ έκλεισε και πως οποιοσδήοτε κάνει χρήση του ονόματος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ δεν μπορεί παρά να είναι παραπλανητικός.
Δεν είμαι βέβαιος αλλά από οτι ξέρω τα δικαιώματα για την χρήση των υπηρεσιών της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ για το εξωτερικό της κατέχει το ΑΝΘΟδίκτυο (2).
Ελπίζω να χρησιμεύσει το παρών δημοσίευμα σε όσους και μέσω google αναζητούν την συγκεκριμένη υπηρεσία.
Σημειώσεις:
(1) Δεν μπορώ να δημοσιεύσω ονόματα του ανθοπωλείου που το έκανε γιατί την είδηση ως είδηση την έχω μόνο προφορικά.
(2) Η πληροφορία βασίζεται σε κάποιο φαξ που έφτασε στο γραφείο μου και με ενημέρωνε σχετικά. Αν κάποιος συνάδελφος έχει περισσότερες πληροφορίες ευχαρίστως να διορθώσω ή να προσθέσω.
Τρίτη, Μάϊος 11, 2010
INTERFLORA(3)
«ενθάδε κείται»
ενθάδε κείται η ιδέα που σχημάτισα για τον εαυτό μου
και μια φωνή μου ψιθυρίζει να έρθω εδώ να μείνω
στο κοιμητήριο των καλών προθέσεων,
στον τάφο μιας ωραίας ελπίδας
όπου θα καταθέσουνε στεφάνια οι ανθοδέσμες και οι αυταπάτες
ενθάδε κείται η ιδέα που είχα για τον εαυτό μου
ολόκληρο ένα κεφάλαιο της ζωής μου είναι εδώ κλεισμένο
όταν όλα πήγαιναν καλά κι ήτανε όλα ρόδινα μες το βιβλίο
που ήμουνα ο ίδιος θύτης,
θύμα κι αναγνώστης
αλλά δεν ήρθε εγκαίρως ο εαυτός μου στο μέρος το καθορισμένο
ίσως να σταμάτησε ένα ρολόι – κι ίσως αυτός που διάβαζε
να πήδηξε μια σελίδα απ’ το βιβλίο και να τ’ άφησε
ίσως ν’ άλλαξαν οι προφητείες και να σκοτείνιασαν οι οιωνοί-κι έμεινα με τη μισο-σχηματισμένη ιδέα του εαυτού μου
και τώρα ενθάδε κείται ο θυρωρός της σκέψης μου της κεντρικής
με τ’ αντικλείδι μου στου νου το χέρι κλέφτης
κι ο παλιατζής των αποφάσεων μου
ενθάδε κείται ωραία προκλητική ολόκληρη η σελίδα
η χαμένη από τον εαυτό μου - αλλά κανείς δεν έμαθε ποτέ
το πώς και το γιατί να σκίστηκε από το βιβλίο
με τέτοιο τρόπο οριστικό και μυστηριώδη κι άγνωστο
(ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, ανισόρροπη μούσα)
To blog είναι αλήθεια τον τελευταίο καιρό είχε βαλτώσει και σκεφτόμουν κάποιες δραστικές αλλαγές ώστε να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό, μέχρι που ένα τηλεφώνημα επανέφερε στο προσκήνιο το θέμα ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Δεν ξέρω πραγματικά πόσους από τους αναγνώστες αφορά αυτό θέμα αλλά αφού το ξεκίνησα και αφού υπάρχει και ανταπόκριση έστω και μετά από αρκετό καιρό οφείλω να δώσω χώρο και συνέχεια στο θέμα.
Έγραψα λοιπόν πριν από καιρό και συγκεκριμένα στις αρχές του Σεπτέμβρη την αγωνία μου για το κλείσμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και πρότεινα από εδω να ξεκινήσει ένας διάλογος τόσο για τα αίτια όσο και για την συνέχεια.
Σήμερα αρκετό καιρό μετά δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον κ.Φώτη Παπαδημητρίου συνάδελφο εξαιρετικό με ανθοπωλείο στο Χαλάνδρι ο οποίος είχε διατελέσει παλιότερο μέλος του Δ.Σ. και μέτοχος μέχρι και το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Μου δήλωσε θιγμένος σχετικά με αυτά που έγραφα και ζητούσε εξηγήσεις.
Μου ανέφερε και διάφορα περιστατικά τα οποία άλλα ευτράπελα και άλλα σοβαρά θα αναφερθούν όλα τις επόμενες μέρες.
Ένα από αυτά είναι μάλλον ο καρκίνος του διαδικτύου- τα ανώνυμα υβριστκά σχόλια.
Το έχω ξαναθίξει και παλιότερα το θέμα. Διατηρώ blog από το 2004 και δημοσιεύω επώνυμα από την πρώτη μέρα που ήρθα σε επαφή με το μέσο.
Φιλοξένησα σειρά από σχόλια αλλά και κείμενα ανθρώπων που γνώριζα και που δεν γνώριζα.
Για το θέμα της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ ο χώρος το blog είναι διαθέσιμος στον οποιονδήποτε αισθάνεται οτι θίγεται ή έχει κάτι να πει.
Ελπίζω μέχρι εδω να εξηγήθηκα καλώς.
Πάμε στο θέμα μας.
Ας ξεκινήσω με μια διευκρίνηση:
Ουδέποτε πέρσε από το μυαλό μου να κατηγορήσω κάποιον για το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πόσο μάλλον τον κ. Παπαδημητρίου χωρίς να έχω στοιχεία.
Από την πρώτη στιγμή οι σκέψεις μου κατευθήνθηκαν σε 2 πλευρές. Πως φτάσαμε εδώ και τι κάνουμε τώρα?
Με αυτό ξεκίνησα και με αυτό θα συνεχίσω.
Λίγες μέρες μετά το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ επικοινώνησα με το μέλος του Δ.Σ. κ. Δασκαλιάδη ο οποίος μου δήλωσε αρχικά άγνοια τόσο για τα πεπραγμένα της διοίκησης Αντωνέλλου όσο και για το τι γίνεται από εδώ και στο εξής.
Με ενημέρωσε πως γίνονται κάποιες ενέργειες προκειμένου να εξεταστεί η πιθανότητα επαναλειτουργίας της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Δεσμεύτηκε πως θα με ενημερώσει.
Τον ενημέρωσα για την ύπαρξη του blog και για τη διάθεση μου να βοηθήσω όπως μπορώ.
Δεν επικοινώνησα με κανένα άλλο μέλος του Δ.Σ. αλλά και δεν επικοινώνησε κανείς άλλος μαζί μου.
Η κουβέντα που ξεκίνησε μετά το κείμενο που έγραψα δεν είχε το ενδιαφέρον που περίμενα κι έτσι εγκατέλειψα την προσπάθεια.
Σήμερα ο κ.Παπαδημητριου επανήλθε ζητώντας μου διευκρινήσεις σχετικά με αυτά που έγραψα και δινοντάς μου κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με την εξέλιξη των πραγμάτων. Ελπίζω πως οι εξηγήσεις που έγραψα να αρκούν και να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Έτσι η αλλιώς ο χώρος είναι στην διάθεση οποιουδήποτε θελήσει να εκφράσει την άποψη του ή και να αντιπαρατεθεί μαζί μου.
Οι απόψεις που εκφράζω εδω είναι αυστηρά προσωπικές και αφορούν εμένα και μόνον εμένα.
Στα χρόνια που ασκώ το επάγγελμα του ανθοδέτη είχα την τύχη να παρακολουθήσω από κοντά την δημιουργία της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε. η οποία μέχρι και το κλείσιμο της λειτουργούσε σε υψηλά επίπεδα.
Υπήρχαν πολλά πράγματα τα οποία με ενόχλησαν σε όλο αυτό το διάστημα άλλοτε από υποχωρητικότητα για το κοινό καλό (έτσι το ένιωθα) κι άλλοτε από σεβασμό γι αυτούς που τραβούσαν περισσότερο κουπί από μένα.
Εγώ υπήρξα συνεργαζόμενο μέλος χωρίς να έχω καμμία μετοχή.
Ένιωσα από την πρώτη μέρα στρατιώτης δεν διεκδίκησα ποτέ θέσεις και αξιώματα και προσπάθησα πάντοτε μέσα από επιστολές και παρεμβάσεις μου να εκφράζω τόσο την συμφωνία μου όσο και την διαφωνία μου ανάλογα το θέμα και την περίσταση.
Σήμερα έχοντας την εμπειρία όσων συνέβησαν καταννοώ οτι δεν έφτανε.
Υπάρχει μερίδιο ευθύνης που προφανώς μου αναλογεί, έστω και αν δεν ήμουν μέτοχος, δεν αποφάσιζα και δεν είχα εξουσία.
Μετανιώνω ειλικρινά.
Σε οτι αφορά την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ ειλικρινά οποιοσδήποτε νομίζει πως μπορεί να βοηθήσει το blog είναι στη διάθεση του.
Δεν διεκδίκησα και δεν διεκδικώ ρόλο δικαστή.
Αν υπάρχουν ευθύνες υπάρχουν αρμόδιοι οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι να αποφασίσουν γι αυτές.
Το μόνο που με νοιάζει και με πονά είναι η διάλυση μιας εταιρείας στην οποία πίστεψα όπως πιστέψαμε αρκετοί συνάδελφοι.
Θα επανέλθω.
ΥΓ. Όλο αυτό το διάστημα που λειτούργησε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πολλοί προσπάθησαν να εκμεταλευτούν με διάφορους τρόπους την άνοδο και την αναγνωρισιμότητα των σημάτων της.
Δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη να μάθω πως και με το κλείσιμο της εταιρείας κάποιοι θα κοίταζαν να βγάλουν και από εκεί χρήματα.
Οσο υπήρχε ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ υπήρχε νομικό τμήμα που αυτά τα κυνηγούσε.
Τώρα δεν ξέρω τι κατωχύρωση και τι δυνατότητες έχει κανείς απέναντι σε επίδοξους clopyrighters!!!
Αναμένω νομικές συμβουλές και θα επανέλθω και σε αυτό.
ενθάδε κείται η ιδέα που σχημάτισα για τον εαυτό μου
και μια φωνή μου ψιθυρίζει να έρθω εδώ να μείνω
στο κοιμητήριο των καλών προθέσεων,
στον τάφο μιας ωραίας ελπίδας
όπου θα καταθέσουνε στεφάνια οι ανθοδέσμες και οι αυταπάτες
ενθάδε κείται η ιδέα που είχα για τον εαυτό μου
ολόκληρο ένα κεφάλαιο της ζωής μου είναι εδώ κλεισμένο
όταν όλα πήγαιναν καλά κι ήτανε όλα ρόδινα μες το βιβλίο
που ήμουνα ο ίδιος θύτης,
θύμα κι αναγνώστης
αλλά δεν ήρθε εγκαίρως ο εαυτός μου στο μέρος το καθορισμένο
ίσως να σταμάτησε ένα ρολόι – κι ίσως αυτός που διάβαζε
να πήδηξε μια σελίδα απ’ το βιβλίο και να τ’ άφησε
ίσως ν’ άλλαξαν οι προφητείες και να σκοτείνιασαν οι οιωνοί-κι έμεινα με τη μισο-σχηματισμένη ιδέα του εαυτού μου
και τώρα ενθάδε κείται ο θυρωρός της σκέψης μου της κεντρικής
με τ’ αντικλείδι μου στου νου το χέρι κλέφτης
κι ο παλιατζής των αποφάσεων μου
ενθάδε κείται ωραία προκλητική ολόκληρη η σελίδα
η χαμένη από τον εαυτό μου - αλλά κανείς δεν έμαθε ποτέ
το πώς και το γιατί να σκίστηκε από το βιβλίο
με τέτοιο τρόπο οριστικό και μυστηριώδη κι άγνωστο
(ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, ανισόρροπη μούσα)
To blog είναι αλήθεια τον τελευταίο καιρό είχε βαλτώσει και σκεφτόμουν κάποιες δραστικές αλλαγές ώστε να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό, μέχρι που ένα τηλεφώνημα επανέφερε στο προσκήνιο το θέμα ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Δεν ξέρω πραγματικά πόσους από τους αναγνώστες αφορά αυτό θέμα αλλά αφού το ξεκίνησα και αφού υπάρχει και ανταπόκριση έστω και μετά από αρκετό καιρό οφείλω να δώσω χώρο και συνέχεια στο θέμα.
Έγραψα λοιπόν πριν από καιρό και συγκεκριμένα στις αρχές του Σεπτέμβρη την αγωνία μου για το κλείσμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και πρότεινα από εδω να ξεκινήσει ένας διάλογος τόσο για τα αίτια όσο και για την συνέχεια.
Σήμερα αρκετό καιρό μετά δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον κ.Φώτη Παπαδημητρίου συνάδελφο εξαιρετικό με ανθοπωλείο στο Χαλάνδρι ο οποίος είχε διατελέσει παλιότερο μέλος του Δ.Σ. και μέτοχος μέχρι και το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Μου δήλωσε θιγμένος σχετικά με αυτά που έγραφα και ζητούσε εξηγήσεις.
Μου ανέφερε και διάφορα περιστατικά τα οποία άλλα ευτράπελα και άλλα σοβαρά θα αναφερθούν όλα τις επόμενες μέρες.
Ένα από αυτά είναι μάλλον ο καρκίνος του διαδικτύου- τα ανώνυμα υβριστκά σχόλια.
Το έχω ξαναθίξει και παλιότερα το θέμα. Διατηρώ blog από το 2004 και δημοσιεύω επώνυμα από την πρώτη μέρα που ήρθα σε επαφή με το μέσο.
Φιλοξένησα σειρά από σχόλια αλλά και κείμενα ανθρώπων που γνώριζα και που δεν γνώριζα.
Για το θέμα της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ ο χώρος το blog είναι διαθέσιμος στον οποιονδήποτε αισθάνεται οτι θίγεται ή έχει κάτι να πει.
Ελπίζω μέχρι εδω να εξηγήθηκα καλώς.
Πάμε στο θέμα μας.
Ας ξεκινήσω με μια διευκρίνηση:
Ουδέποτε πέρσε από το μυαλό μου να κατηγορήσω κάποιον για το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πόσο μάλλον τον κ. Παπαδημητρίου χωρίς να έχω στοιχεία.
Από την πρώτη στιγμή οι σκέψεις μου κατευθήνθηκαν σε 2 πλευρές. Πως φτάσαμε εδώ και τι κάνουμε τώρα?
Με αυτό ξεκίνησα και με αυτό θα συνεχίσω.
Λίγες μέρες μετά το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ επικοινώνησα με το μέλος του Δ.Σ. κ. Δασκαλιάδη ο οποίος μου δήλωσε αρχικά άγνοια τόσο για τα πεπραγμένα της διοίκησης Αντωνέλλου όσο και για το τι γίνεται από εδώ και στο εξής.
Με ενημέρωσε πως γίνονται κάποιες ενέργειες προκειμένου να εξεταστεί η πιθανότητα επαναλειτουργίας της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Δεσμεύτηκε πως θα με ενημερώσει.
Τον ενημέρωσα για την ύπαρξη του blog και για τη διάθεση μου να βοηθήσω όπως μπορώ.
Δεν επικοινώνησα με κανένα άλλο μέλος του Δ.Σ. αλλά και δεν επικοινώνησε κανείς άλλος μαζί μου.
Η κουβέντα που ξεκίνησε μετά το κείμενο που έγραψα δεν είχε το ενδιαφέρον που περίμενα κι έτσι εγκατέλειψα την προσπάθεια.
Σήμερα ο κ.Παπαδημητριου επανήλθε ζητώντας μου διευκρινήσεις σχετικά με αυτά που έγραψα και δινοντάς μου κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με την εξέλιξη των πραγμάτων. Ελπίζω πως οι εξηγήσεις που έγραψα να αρκούν και να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Έτσι η αλλιώς ο χώρος είναι στην διάθεση οποιουδήποτε θελήσει να εκφράσει την άποψη του ή και να αντιπαρατεθεί μαζί μου.
Οι απόψεις που εκφράζω εδω είναι αυστηρά προσωπικές και αφορούν εμένα και μόνον εμένα.
Στα χρόνια που ασκώ το επάγγελμα του ανθοδέτη είχα την τύχη να παρακολουθήσω από κοντά την δημιουργία της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε. η οποία μέχρι και το κλείσιμο της λειτουργούσε σε υψηλά επίπεδα.
Υπήρχαν πολλά πράγματα τα οποία με ενόχλησαν σε όλο αυτό το διάστημα άλλοτε από υποχωρητικότητα για το κοινό καλό (έτσι το ένιωθα) κι άλλοτε από σεβασμό γι αυτούς που τραβούσαν περισσότερο κουπί από μένα.
Εγώ υπήρξα συνεργαζόμενο μέλος χωρίς να έχω καμμία μετοχή.
Ένιωσα από την πρώτη μέρα στρατιώτης δεν διεκδίκησα ποτέ θέσεις και αξιώματα και προσπάθησα πάντοτε μέσα από επιστολές και παρεμβάσεις μου να εκφράζω τόσο την συμφωνία μου όσο και την διαφωνία μου ανάλογα το θέμα και την περίσταση.
Σήμερα έχοντας την εμπειρία όσων συνέβησαν καταννοώ οτι δεν έφτανε.
Υπάρχει μερίδιο ευθύνης που προφανώς μου αναλογεί, έστω και αν δεν ήμουν μέτοχος, δεν αποφάσιζα και δεν είχα εξουσία.
Μετανιώνω ειλικρινά.
Σε οτι αφορά την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ ειλικρινά οποιοσδήποτε νομίζει πως μπορεί να βοηθήσει το blog είναι στη διάθεση του.
Δεν διεκδίκησα και δεν διεκδικώ ρόλο δικαστή.
Αν υπάρχουν ευθύνες υπάρχουν αρμόδιοι οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι να αποφασίσουν γι αυτές.
Το μόνο που με νοιάζει και με πονά είναι η διάλυση μιας εταιρείας στην οποία πίστεψα όπως πιστέψαμε αρκετοί συνάδελφοι.
Θα επανέλθω.
ΥΓ. Όλο αυτό το διάστημα που λειτούργησε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πολλοί προσπάθησαν να εκμεταλευτούν με διάφορους τρόπους την άνοδο και την αναγνωρισιμότητα των σημάτων της.
Δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη να μάθω πως και με το κλείσιμο της εταιρείας κάποιοι θα κοίταζαν να βγάλουν και από εκεί χρήματα.
Οσο υπήρχε ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ υπήρχε νομικό τμήμα που αυτά τα κυνηγούσε.
Τώρα δεν ξέρω τι κατωχύρωση και τι δυνατότητες έχει κανείς απέναντι σε επίδοξους clopyrighters!!!
Αναμένω νομικές συμβουλές και θα επανέλθω και σε αυτό.
Κυριακή, Φεβρουάριος 14, 2010
Παρασκευή, Ιανουάριος 22, 2010
ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ (2)
Παλιότερα σε κάποιο post είχα σημειώσει την αδιαφορία των συναδέλφων μου για τον χωρό της ανθοδετικής και την έλειψη συλλογικότητας που μας διακρίνει.
Έτσι δεν μου προκάλεσε έκπληξη και η τωρινή αδιαφορία για το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Σημεία των καιρών.
Έτσι δεν μου προκάλεσε έκπληξη και η τωρινή αδιαφορία για το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Σημεία των καιρών.
Τετάρτη, Σεπτέμβριος 02, 2009
ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ(1)
"Θυμήσου ερασιτέχνες έφτιαξαν την Κιβωτό,οι εππαγγελματίες τον Τιτανικό."
Ηλίας Αντωνέλλος
Πρόεδρος & Δ/νων σύμβουλος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε
στο περιοδικό interflora news.
Διαβάζοντας τότε το συγκεκριμένο απόσπασμα σκεφτόμουν μήπως τελικά κάναμε λάθος που εμπιστευτήκαμε έναν επαγγελματία τεχνοκράτη να οδηγήσει την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ στον 21ο αιώνα.
2 χρόνια μετά η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ βούλιαξε στα χρεη σαν άλλος τιτανικός αφήνοντας συνεργάτες χρεωμένους,υπαλλήλους απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις και φυσικά χωρίς καν μια ανακοίνωση σε μας αλλά και στο κοινό που να ενημερώνει για το τι συνέβη.
Ο κόσμος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αγνοεί οτι η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ κατέρευσε και να ζημιώνεται το κύρος των ανθόπωλών αυτών που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Στις προσπάθειες να επικοινωνήσω με το Δ.Σ της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πάντα η απάντηση ήταν ίδια.
Φταίχτης ήταν ο Αντωνέλλος και μας παρέσυρε και μας.
Μάλιστα.
Και όλα αυτά τα χρόνια όλοι εμείς που τονίζαμε τα προβλήματα και αντιμετωπίζαμε τον χλευασμό και την ειρωνία που ακριβώς βρισκόσασταν όλοι εσείς?
Τον Νοέμβριο του 1998 αποφασίστηκε τις τύχες της ταλαιπωρημένης τότε και με μορφή σωματείου ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ να αναλάβει η ομμάδα του Ηλία Αντωνέλλου.
Στηρίχτηκε από αρκετούς από εμάς ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα δημιουργούσε μια εταιρεία στην οποία οι στρατιώτες που ακούν στο όνομα ανθοπωλεία θα δημιουρούσαν μια υπηρεσία ξεχωριστή για τα καταστήματα τους, οι καταναλωτές θα αποκτούσαν ένα εργαλείο που θα τους εξυπηρετούσε και οι επενδυτές θα κέρδισαν χρήματα.
Πέρυσι ο Ηλίας Αντωνέλλος κάνοντας έναν μινι απολογισμό στο περιοδικό που έβγαζε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και που έγραφε ο ίδιος από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα έγραφε:
"Η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ είναι μια εταιρεία που το 2008 κλείνει 10 χρόνια πορείας.
Έχει απαντήσει στις προκλήσεις που της τέθηκαν.
Κατάφερε να επιβιώσει σαν Πολυμετοχικό Εταιρικό σχήμα,αντίθετα με τους κακούς μάντεις."
Και συνεχίζει παρακάτω:
Σίγουρα λίγοι θυμούνται -τώρα πια-ένα Σωματείο στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μέλη που δεν πλήρωναν ποτέ.Μέλη που συγκέντρωναν το 60% και 80% της εκτέλεσης των παραγγείών.
Σίγουρα λίγοι θυμούνται,τις αντιπαραθέσεις,τις κόντρες,τους κενούς λόγους."
Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν μια εταιρεία που κατάφερε να επιβιώσει στις προκλήσεις να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος ή να βουλιάζει αν θέλετε σαν τον Τιτανικό παρασύροντας μαζί του στο βυθό εργαζόμενους και συνεργάτες.
Μας καλούσε το 2008 ο Ηλίας Αντωνέλλος να αξιοποιήσουμε την εμπειρία μας και να συμμετάσχουμε στην ανάπτυξη της εταιρικής προσπάθειας.
Μια πρόταση που του είχε γίνει από εμένα το 2000 και που φαντάζομαι και από άλλους και εκείνος ως συνήθως αγνόησε.
Απαντούσε τακτικά από τη στήλη που διατηρούσε ως μπάρμαν στο περιοδικό της ΙΝΕΤΡΦΛΟΡΑ με ειρωνείες και με κακεντρεχή σχόλια.΄
Τώρα?
Τι ακριβώς γίνετατι τώρα?
Και επειδή εγω δεν υπήρξα ποτε ούτε είρωνας ούτε αλλαζόνας δεν απαντώ από θέση ισχύος που βρίσκομαι τώρα αλλα αγωνιώ και ψάχνω απαντήσεις.
Στηρίξαμε όλοι μια προσπάθεια που είχε πολλές και καλές στιγμές. Θα ήταν ανοησία εκ μέρους μου να το παραβλέψω.
Τι κάνουμε τώρα?
Γυρίζουμε στην παλιότερη κατάσταση? Εμπιστευόμαστε τα "δίκτυα" που κάποτε λοιδορούσαμε?
Με τους εργαζόμενους τις ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ τι γίνεται? Στο δρόμο και αυτοί?
Χωρίς να σκεφτούμε τις οικογένειες τους και τα προβλήματα τους αποφασίσαμε την διακοπή της εταιρείας?
Έγραφε ο Ηλίας Αντωνέλλος το 2007:
"Και καλά,σε κάποιους αρέσει να <<κλέβουν>> νομίζοντας οτι θα κονομήσουνε εκμεταλευόμενοι την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ. Κάποιοι άλλοι <<χάνουν το ψωμάκι τους>> (ή το χαβιαράκι τους) γιατί δεν πουλάνε πανάκριβα όπως παλιά. Όλους αυτούς τους καταλαβαίνω. Εκείνους που δεν καταλαβαίνω και θα ήθελα μια μέρα να τους <<μεθύσω>> είναι αυτούς που γενικώς έχουν αντίθετη άποψη. Είναι δηλαδή να πούμε φιλοσοφικά ή τέλος πάντων δεοντολογικά αντίθετοι.
Και θέλω να τους μεθύσω μπας και βγάλω καμμιά αλήθεια γιατί με φιλοσοφίες δεν πείθομαι"
Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να καταλαβαίνεις όλους τους άλλους εκτός από αυτούς που έχουν διαφορετική φιλοσοφία?
Λαλίστατος τότε ο Ηλίας Αντωνέλλος δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα κατορθωματά του και να πετά τις μπηκτές του δεξιά και αριστερά.
Καμμία αντίρρηση ως εκεί έστω και αν δεν συμφωνούσα με αυτή την τακτική.
Τώρα?
Εξαφανισμένος αγνοείτε ακόμη και από συνεργάτες με τους οποίους είχε καθημερινή επικοινωνία.
Ο άλλοτε αλλαζόνας και υπερόπτης πρόεδρος δεν βρήκε τη δύναμη ούτε μια ενημερωτική επιστολή να βγάλει να ενημερώσει τους καταναλωτές που μέχρι πριν λίγες μέρες συνέχιζαν να διαβιβαζουν παραγγελίες με χρέωση της πιστωτικής τους κάρτας.
Το υπόλοιπο Δ.Σ?
Σε φόρουμ που μπήκα ψάχνοντας να βρω δημοσιεύσεις του τύπου για το κλείσιμο της Ιντερφλόρα, άνθρωποι άσχετοι με το χώρο μας που απλώς ενημέρωναν τους υπόλοιπους για το κλείσιμο της Ιντερφλορα άφηναν μπηκτές.
Φαντάσου τι λαμόγια έγραφε ένας.
Κανονισμένο έγραφε ο άλλος.
Πλακάκια τα κάνουν μωρέ συνήθως και μετά την κάνουν, ένας τρίτος.
Εγώ με τη σειρά μου δεν θέλω να πιστέψω τίποτα από όλα αυτά.
Μιλάμε για συναδέλφους εξαίρετους που εκτιμώ και σέβομαι.
Το να φορτώσουμε όμως όλο το βάρος των ευθυνών σε έναν άνθρωπο μάλλον δεν είναι σωστό.
Και βέβαι αυτό που αυτή τη στιγμή χρειάζεται είναι να δούμε με καθαρό μυαλό τι πρέπει να γίνει.
Το μπλογκ είναι στη διάθεση του οποιουδήποτε θελήσει να συμμετέχει στο διάλογο που πρόκειτε να ακολουθήσει.
Αναζητώ και τους εργαζόμενους που θα ήθελα να ακούσω και την δική τους άποψη. Είναι άνθρωποι που συνεργαστήκαμε μαζί 10 ολόκληρα χρόνια και με κάποιους πολλά περισσότερα και αξίζουν κάτι περισσότερο από ένα λουκέτο.
Θα επανέλθω.
ΥΓ: Είδα στον ύπνο μου τον αείμνηστο Στέλιο Κόκκινο. Τον ρώτησα τι κάνω τώρα και μου είπε. Ακολουθησε το παράδειγμα μου, τάραζε συνέχεια τα νερά.
Ηλίας Αντωνέλλος
Πρόεδρος & Δ/νων σύμβουλος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε
στο περιοδικό interflora news.
Διαβάζοντας τότε το συγκεκριμένο απόσπασμα σκεφτόμουν μήπως τελικά κάναμε λάθος που εμπιστευτήκαμε έναν επαγγελματία τεχνοκράτη να οδηγήσει την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ στον 21ο αιώνα.
2 χρόνια μετά η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ βούλιαξε στα χρεη σαν άλλος τιτανικός αφήνοντας συνεργάτες χρεωμένους,υπαλλήλους απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις και φυσικά χωρίς καν μια ανακοίνωση σε μας αλλά και στο κοινό που να ενημερώνει για το τι συνέβη.
Ο κόσμος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αγνοεί οτι η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ κατέρευσε και να ζημιώνεται το κύρος των ανθόπωλών αυτών που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Στις προσπάθειες να επικοινωνήσω με το Δ.Σ της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πάντα η απάντηση ήταν ίδια.
Φταίχτης ήταν ο Αντωνέλλος και μας παρέσυρε και μας.
Μάλιστα.
Και όλα αυτά τα χρόνια όλοι εμείς που τονίζαμε τα προβλήματα και αντιμετωπίζαμε τον χλευασμό και την ειρωνία που ακριβώς βρισκόσασταν όλοι εσείς?
Τον Νοέμβριο του 1998 αποφασίστηκε τις τύχες της ταλαιπωρημένης τότε και με μορφή σωματείου ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ να αναλάβει η ομμάδα του Ηλία Αντωνέλλου.
Στηρίχτηκε από αρκετούς από εμάς ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα δημιουργούσε μια εταιρεία στην οποία οι στρατιώτες που ακούν στο όνομα ανθοπωλεία θα δημιουρούσαν μια υπηρεσία ξεχωριστή για τα καταστήματα τους, οι καταναλωτές θα αποκτούσαν ένα εργαλείο που θα τους εξυπηρετούσε και οι επενδυτές θα κέρδισαν χρήματα.
Πέρυσι ο Ηλίας Αντωνέλλος κάνοντας έναν μινι απολογισμό στο περιοδικό που έβγαζε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και που έγραφε ο ίδιος από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα έγραφε:
"Η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ είναι μια εταιρεία που το 2008 κλείνει 10 χρόνια πορείας.
Έχει απαντήσει στις προκλήσεις που της τέθηκαν.
Κατάφερε να επιβιώσει σαν Πολυμετοχικό Εταιρικό σχήμα,αντίθετα με τους κακούς μάντεις."
Και συνεχίζει παρακάτω:
Σίγουρα λίγοι θυμούνται -τώρα πια-ένα Σωματείο στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μέλη που δεν πλήρωναν ποτέ.Μέλη που συγκέντρωναν το 60% και 80% της εκτέλεσης των παραγγείών.
Σίγουρα λίγοι θυμούνται,τις αντιπαραθέσεις,τις κόντρες,τους κενούς λόγους."
Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν μια εταιρεία που κατάφερε να επιβιώσει στις προκλήσεις να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος ή να βουλιάζει αν θέλετε σαν τον Τιτανικό παρασύροντας μαζί του στο βυθό εργαζόμενους και συνεργάτες.
Μας καλούσε το 2008 ο Ηλίας Αντωνέλλος να αξιοποιήσουμε την εμπειρία μας και να συμμετάσχουμε στην ανάπτυξη της εταιρικής προσπάθειας.
Μια πρόταση που του είχε γίνει από εμένα το 2000 και που φαντάζομαι και από άλλους και εκείνος ως συνήθως αγνόησε.
Απαντούσε τακτικά από τη στήλη που διατηρούσε ως μπάρμαν στο περιοδικό της ΙΝΕΤΡΦΛΟΡΑ με ειρωνείες και με κακεντρεχή σχόλια.΄
Τώρα?
Τι ακριβώς γίνετατι τώρα?
Και επειδή εγω δεν υπήρξα ποτε ούτε είρωνας ούτε αλλαζόνας δεν απαντώ από θέση ισχύος που βρίσκομαι τώρα αλλα αγωνιώ και ψάχνω απαντήσεις.
Στηρίξαμε όλοι μια προσπάθεια που είχε πολλές και καλές στιγμές. Θα ήταν ανοησία εκ μέρους μου να το παραβλέψω.
Τι κάνουμε τώρα?
Γυρίζουμε στην παλιότερη κατάσταση? Εμπιστευόμαστε τα "δίκτυα" που κάποτε λοιδορούσαμε?
Με τους εργαζόμενους τις ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ τι γίνεται? Στο δρόμο και αυτοί?
Χωρίς να σκεφτούμε τις οικογένειες τους και τα προβλήματα τους αποφασίσαμε την διακοπή της εταιρείας?
Έγραφε ο Ηλίας Αντωνέλλος το 2007:
"Και καλά,σε κάποιους αρέσει να <<κλέβουν>> νομίζοντας οτι θα κονομήσουνε εκμεταλευόμενοι την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ. Κάποιοι άλλοι <<χάνουν το ψωμάκι τους>> (ή το χαβιαράκι τους) γιατί δεν πουλάνε πανάκριβα όπως παλιά. Όλους αυτούς τους καταλαβαίνω. Εκείνους που δεν καταλαβαίνω και θα ήθελα μια μέρα να τους <<μεθύσω>> είναι αυτούς που γενικώς έχουν αντίθετη άποψη. Είναι δηλαδή να πούμε φιλοσοφικά ή τέλος πάντων δεοντολογικά αντίθετοι.
Και θέλω να τους μεθύσω μπας και βγάλω καμμιά αλήθεια γιατί με φιλοσοφίες δεν πείθομαι"
Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να καταλαβαίνεις όλους τους άλλους εκτός από αυτούς που έχουν διαφορετική φιλοσοφία?
Λαλίστατος τότε ο Ηλίας Αντωνέλλος δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα κατορθωματά του και να πετά τις μπηκτές του δεξιά και αριστερά.
Καμμία αντίρρηση ως εκεί έστω και αν δεν συμφωνούσα με αυτή την τακτική.
Τώρα?
Εξαφανισμένος αγνοείτε ακόμη και από συνεργάτες με τους οποίους είχε καθημερινή επικοινωνία.
Ο άλλοτε αλλαζόνας και υπερόπτης πρόεδρος δεν βρήκε τη δύναμη ούτε μια ενημερωτική επιστολή να βγάλει να ενημερώσει τους καταναλωτές που μέχρι πριν λίγες μέρες συνέχιζαν να διαβιβαζουν παραγγελίες με χρέωση της πιστωτικής τους κάρτας.
Το υπόλοιπο Δ.Σ?
Σε φόρουμ που μπήκα ψάχνοντας να βρω δημοσιεύσεις του τύπου για το κλείσιμο της Ιντερφλόρα, άνθρωποι άσχετοι με το χώρο μας που απλώς ενημέρωναν τους υπόλοιπους για το κλείσιμο της Ιντερφλορα άφηναν μπηκτές.
Φαντάσου τι λαμόγια έγραφε ένας.
Κανονισμένο έγραφε ο άλλος.
Πλακάκια τα κάνουν μωρέ συνήθως και μετά την κάνουν, ένας τρίτος.
Εγώ με τη σειρά μου δεν θέλω να πιστέψω τίποτα από όλα αυτά.
Μιλάμε για συναδέλφους εξαίρετους που εκτιμώ και σέβομαι.
Το να φορτώσουμε όμως όλο το βάρος των ευθυνών σε έναν άνθρωπο μάλλον δεν είναι σωστό.
Και βέβαι αυτό που αυτή τη στιγμή χρειάζεται είναι να δούμε με καθαρό μυαλό τι πρέπει να γίνει.
Το μπλογκ είναι στη διάθεση του οποιουδήποτε θελήσει να συμμετέχει στο διάλογο που πρόκειτε να ακολουθήσει.
Αναζητώ και τους εργαζόμενους που θα ήθελα να ακούσω και την δική τους άποψη. Είναι άνθρωποι που συνεργαστήκαμε μαζί 10 ολόκληρα χρόνια και με κάποιους πολλά περισσότερα και αξίζουν κάτι περισσότερο από ένα λουκέτο.
Θα επανέλθω.
ΥΓ: Είδα στον ύπνο μου τον αείμνηστο Στέλιο Κόκκινο. Τον ρώτησα τι κάνω τώρα και μου είπε. Ακολουθησε το παράδειγμα μου, τάραζε συνέχεια τα νερά.
Δευτέρα, Αύγουστος 17, 2009
ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ,ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΚΡΙΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΑΡΧΗ
Έπειτα από μακρόχρονη απουσία από τον κόσμο των μπλογκ αποφάσισα την επίστροφή μου.
Το τελευταίο διάστημα σε διάφορες περιηγήσεις μου παρακολουθώ κυριολεκτικά την μετατροπή της πάλαι πότε λατρεμένης μας μπλογκόσφαιρας σε πεδίο μάχης.
Ακραίοι όλων των ειδών,των φυλών και των τάσεων μολύνουν τον διαδικτυακό χωρο με την παρουσία τους.
Σημεία των καιρών?
Μπορεί!
Τα είχαμε ξανασημειώσει οι παλιότεροι.
Δεν πειράζει. Ο κάθε ένας κρίνετε από την συνολική του στάση και παρουσία είτε πρόκειτε για την κοινωνία που ζει είτε πρόκειτε για την μπλογκόσφαιρα.
Οι κανιβαλισμοί και οι ψευτοτσαμπουκάδες δεν μπορούν να λοιώσουν το χαρακτήρα του ανθρώπου αν εκείνος ο ίδιος δεν το επιθυμεί.
Στα δικά μας τώρα.
Σκεφτόμουν πριν από μερικές μέρες πως ούτε λίγο ούτε πολύ σε λίγες μέρες κλείνω τα 20 χρόνια που μπαινοβγαίνω στα ανθοπωλεία!
Το 1989 οι γονείς ανοίγοντας την επιχείρηση τους στον Πειραιά μου άνοιγαν την πόρτα σε ένα κόσμο τόσο ξεχωριστό και τόσο πρωτότυπο!
Σε αυτά τα 20 χρόνια γνώρισα πολλούς συναδέλφους.
Άλλοι καλοί, άλλοι μέτριοι και άλλοι κακοί όλοι μαζί πορευτήκαμε σε αυτό το επάγγελμα (σε αυτή την τέχνη θα μου επιτρέψετε εμένα)
Σήμερα που μετά από κόπους.θυσίες και μεγάλες μάχες υπάρχω ακόμη στο χώρο έκανα καποιες σκέψεις.
Τιμώ όλους όσους απέτυχαν. Έδωσαν μια μάχη πάλεψαν με τα όπλα τους δοκίμασαν τις δυνάμεις τους και τελικά δεν τα κατάφεραν. Σε όλους αυτούς λοιπόν μια μεγάλη τιμή.
Γιατί δοκίμασαν.
Τιμή στους δασκάλους και στους ανθρώπους που με μύησαν σε αυτό τον υπέροχο κόσμο, σε αυτή την υπέροχη τέχνη.
Απογοήτευση για όσους εκμεταλεύτηκαν,ασέλγησαν και τελικά δολοφόνησαν αυτό την υπέροχη αίσθηση να αισθάνεσαι ανθοδέτης.
Απογοήτευση για όλους όσους πέρασαν και έμεινα για τα χρήματα και μόνο.
Για όλους αυτούς που ζημίωσαν το χώρο με την συμπεριφορά τους και τώρα λοιδωρούν τους υπόλοιπους.
Το να κάνεις εμπόριο είναι θεμιτό και αξιοπρεπέστατο.
Το να πουλάς καλλιτεχνεια την απύθμενη ρηχότητα σου όμως έχει τεράστια διαφορά!
Με αυτή τη τελευταία γκρίνια επιστρέφω και αναγγέλω την επιστροφή μου στο μπλογκ από 1η Σεπτεμβρίου σε καθημερινή βάση!
Το τελευταίο διάστημα σε διάφορες περιηγήσεις μου παρακολουθώ κυριολεκτικά την μετατροπή της πάλαι πότε λατρεμένης μας μπλογκόσφαιρας σε πεδίο μάχης.
Ακραίοι όλων των ειδών,των φυλών και των τάσεων μολύνουν τον διαδικτυακό χωρο με την παρουσία τους.
Σημεία των καιρών?
Μπορεί!
Τα είχαμε ξανασημειώσει οι παλιότεροι.
Δεν πειράζει. Ο κάθε ένας κρίνετε από την συνολική του στάση και παρουσία είτε πρόκειτε για την κοινωνία που ζει είτε πρόκειτε για την μπλογκόσφαιρα.
Οι κανιβαλισμοί και οι ψευτοτσαμπουκάδες δεν μπορούν να λοιώσουν το χαρακτήρα του ανθρώπου αν εκείνος ο ίδιος δεν το επιθυμεί.
Στα δικά μας τώρα.
Σκεφτόμουν πριν από μερικές μέρες πως ούτε λίγο ούτε πολύ σε λίγες μέρες κλείνω τα 20 χρόνια που μπαινοβγαίνω στα ανθοπωλεία!
Το 1989 οι γονείς ανοίγοντας την επιχείρηση τους στον Πειραιά μου άνοιγαν την πόρτα σε ένα κόσμο τόσο ξεχωριστό και τόσο πρωτότυπο!
Σε αυτά τα 20 χρόνια γνώρισα πολλούς συναδέλφους.
Άλλοι καλοί, άλλοι μέτριοι και άλλοι κακοί όλοι μαζί πορευτήκαμε σε αυτό το επάγγελμα (σε αυτή την τέχνη θα μου επιτρέψετε εμένα)
Σήμερα που μετά από κόπους.θυσίες και μεγάλες μάχες υπάρχω ακόμη στο χώρο έκανα καποιες σκέψεις.
Τιμώ όλους όσους απέτυχαν. Έδωσαν μια μάχη πάλεψαν με τα όπλα τους δοκίμασαν τις δυνάμεις τους και τελικά δεν τα κατάφεραν. Σε όλους αυτούς λοιπόν μια μεγάλη τιμή.
Γιατί δοκίμασαν.
Τιμή στους δασκάλους και στους ανθρώπους που με μύησαν σε αυτό τον υπέροχο κόσμο, σε αυτή την υπέροχη τέχνη.
Απογοήτευση για όσους εκμεταλεύτηκαν,ασέλγησαν και τελικά δολοφόνησαν αυτό την υπέροχη αίσθηση να αισθάνεσαι ανθοδέτης.
Απογοήτευση για όλους όσους πέρασαν και έμεινα για τα χρήματα και μόνο.
Για όλους αυτούς που ζημίωσαν το χώρο με την συμπεριφορά τους και τώρα λοιδωρούν τους υπόλοιπους.
Το να κάνεις εμπόριο είναι θεμιτό και αξιοπρεπέστατο.
Το να πουλάς καλλιτεχνεια την απύθμενη ρηχότητα σου όμως έχει τεράστια διαφορά!
Με αυτή τη τελευταία γκρίνια επιστρέφω και αναγγέλω την επιστροφή μου στο μπλογκ από 1η Σεπτεμβρίου σε καθημερινή βάση!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)