art-flo by Stavros Katsaris

"Θυμήσου ερασιτέχνες έφτιαξαν την Κιβωτό,οι εππαγγελματίες τον Τιτανικό."
Ηλίας Αντωνέλλος
Πρόεδρος & Δ/νων σύμβουλος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε
στο περιοδικό interflora news.


Διαβάζοντας τότε το συγκεκριμένο απόσπασμα σκεφτόμουν μήπως τελικά κάναμε λάθος που εμπιστευτήκαμε έναν επαγγελματία τεχνοκράτη να οδηγήσει την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ στον 21ο αιώνα.
2 χρόνια μετά η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ βούλιαξε στα χρεη σαν άλλος τιτανικός αφήνοντας συνεργάτες χρεωμένους,υπαλλήλους απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις και φυσικά χωρίς καν μια ανακοίνωση σε μας αλλά και στο κοινό που να ενημερώνει για το τι συνέβη.
Ο κόσμος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αγνοεί οτι η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ κατέρευσε και να ζημιώνεται το κύρος των ανθόπωλών αυτών που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Στις προσπάθειες να επικοινωνήσω με το Δ.Σ της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πάντα η απάντηση ήταν ίδια.
Φταίχτης ήταν ο Αντωνέλλος και μας παρέσυρε και μας.
Μάλιστα.
Και όλα αυτά τα χρόνια όλοι εμείς που τονίζαμε τα προβλήματα και αντιμετωπίζαμε τον χλευασμό και την ειρωνία που ακριβώς βρισκόσασταν όλοι εσείς?
Τον Νοέμβριο του 1998 αποφασίστηκε τις τύχες της ταλαιπωρημένης τότε και με μορφή σωματείου ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ να αναλάβει η ομμάδα του Ηλία Αντωνέλλου.
Στηρίχτηκε από αρκετούς από εμάς ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα δημιουργούσε μια εταιρεία στην οποία οι στρατιώτες που ακούν στο όνομα ανθοπωλεία θα δημιουρούσαν μια υπηρεσία ξεχωριστή για τα καταστήματα τους, οι καταναλωτές θα αποκτούσαν ένα εργαλείο που θα τους εξυπηρετούσε και οι επενδυτές θα κέρδισαν χρήματα.

Πέρυσι ο Ηλίας Αντωνέλλος κάνοντας έναν μινι απολογισμό στο περιοδικό που έβγαζε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και που έγραφε ο ίδιος από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα έγραφε:

"Η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ είναι μια εταιρεία που το 2008 κλείνει 10 χρόνια πορείας.
Έχει απαντήσει στις προκλήσεις που της τέθηκαν.
Κατάφερε να επιβιώσει σαν Πολυμετοχικό Εταιρικό σχήμα,αντίθετα με τους κακούς μάντεις."
Και συνεχίζει παρακάτω:
Σίγουρα λίγοι θυμούνται -τώρα πια-ένα Σωματείο στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μέλη που δεν πλήρωναν ποτέ.Μέλη που συγκέντρωναν το 60% και 80% της εκτέλεσης των παραγγείών.
Σίγουρα λίγοι θυμούνται,τις αντιπαραθέσεις,τις κόντρες,τους κενούς λόγους."

Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν μια εταιρεία που κατάφερε να επιβιώσει στις προκλήσεις να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος ή να βουλιάζει αν θέλετε σαν τον Τιτανικό παρασύροντας μαζί του στο βυθό εργαζόμενους και συνεργάτες.
Μας καλούσε το 2008 ο Ηλίας Αντωνέλλος να αξιοποιήσουμε την εμπειρία μας και να συμμετάσχουμε στην ανάπτυξη της εταιρικής προσπάθειας.
Μια πρόταση που του είχε γίνει από εμένα το 2000 και που φαντάζομαι και από άλλους και εκείνος ως συνήθως αγνόησε.
Απαντούσε τακτικά από τη στήλη που διατηρούσε ως μπάρμαν στο περιοδικό της ΙΝΕΤΡΦΛΟΡΑ με ειρωνείες και με κακεντρεχή σχόλια.΄
Τώρα?
Τι ακριβώς γίνετατι τώρα?
Και επειδή εγω δεν υπήρξα ποτε ούτε είρωνας ούτε αλλαζόνας δεν απαντώ από θέση ισχύος που βρίσκομαι τώρα αλλα αγωνιώ και ψάχνω απαντήσεις.
Στηρίξαμε όλοι μια προσπάθεια που είχε πολλές και καλές στιγμές. Θα ήταν ανοησία εκ μέρους μου να το παραβλέψω.
Τι κάνουμε τώρα?
Γυρίζουμε στην παλιότερη κατάσταση? Εμπιστευόμαστε τα "δίκτυα" που κάποτε λοιδορούσαμε?
Με τους εργαζόμενους τις ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ τι γίνεται? Στο δρόμο και αυτοί?
Χωρίς να σκεφτούμε τις οικογένειες τους και τα προβλήματα τους αποφασίσαμε την διακοπή της εταιρείας?
Έγραφε ο Ηλίας Αντωνέλλος το 2007:

"Και καλά,σε κάποιους αρέσει να <<κλέβουν>> νομίζοντας οτι θα κονομήσουνε εκμεταλευόμενοι την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ. Κάποιοι άλλοι <<χάνουν το ψωμάκι τους>> (ή το χαβιαράκι τους) γιατί δεν πουλάνε πανάκριβα όπως παλιά. Όλους αυτούς τους καταλαβαίνω. Εκείνους που δεν καταλαβαίνω και θα ήθελα μια μέρα να τους <<μεθύσω>> είναι αυτούς που γενικώς έχουν αντίθετη άποψη. Είναι δηλαδή να πούμε φιλοσοφικά ή τέλος πάντων δεοντολογικά αντίθετοι.
Και θέλω να τους μεθύσω μπας και βγάλω καμμιά αλήθεια γιατί με φιλοσοφίες δεν πείθομαι"


Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να καταλαβαίνεις όλους τους άλλους εκτός από αυτούς που έχουν διαφορετική φιλοσοφία?
Λαλίστατος τότε ο Ηλίας Αντωνέλλος δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα κατορθωματά του και να πετά τις μπηκτές του δεξιά και αριστερά.
Καμμία αντίρρηση ως εκεί έστω και αν δεν συμφωνούσα με αυτή την τακτική.
Τώρα?
Εξαφανισμένος αγνοείτε ακόμη και από συνεργάτες με τους οποίους είχε καθημερινή επικοινωνία.
Ο άλλοτε αλλαζόνας και υπερόπτης πρόεδρος δεν βρήκε τη δύναμη ούτε μια ενημερωτική επιστολή να βγάλει να ενημερώσει τους καταναλωτές που μέχρι πριν λίγες μέρες συνέχιζαν να διαβιβαζουν παραγγελίες με χρέωση της πιστωτικής τους κάρτας.
Το υπόλοιπο Δ.Σ?
Σε φόρουμ που μπήκα ψάχνοντας να βρω δημοσιεύσεις του τύπου για το κλείσιμο της Ιντερφλόρα, άνθρωποι άσχετοι με το χώρο μας που απλώς ενημέρωναν τους υπόλοιπους για το κλείσιμο της Ιντερφλορα άφηναν μπηκτές.
Φαντάσου τι λαμόγια έγραφε ένας.
Κανονισμένο έγραφε ο άλλος.
Πλακάκια τα κάνουν μωρέ συνήθως και μετά την κάνουν, ένας τρίτος.
Εγώ με τη σειρά μου δεν θέλω να πιστέψω τίποτα από όλα αυτά.
Μιλάμε για συναδέλφους εξαίρετους που εκτιμώ και σέβομαι.
Το να φορτώσουμε όμως όλο το βάρος των ευθυνών σε έναν άνθρωπο μάλλον δεν είναι σωστό.
Και βέβαι αυτό που αυτή τη στιγμή χρειάζεται είναι να δούμε με καθαρό μυαλό τι πρέπει να γίνει.
Το μπλογκ είναι στη διάθεση του οποιουδήποτε θελήσει να συμμετέχει στο διάλογο που πρόκειτε να ακολουθήσει.
Αναζητώ και τους εργαζόμενους που θα ήθελα να ακούσω και την δική τους άποψη. Είναι άνθρωποι που συνεργαστήκαμε μαζί 10 ολόκληρα χρόνια και με κάποιους πολλά περισσότερα και αξίζουν κάτι περισσότερο από ένα λουκέτο.
Θα επανέλθω.


ΥΓ: Είδα στον ύπνο μου τον αείμνηστο Στέλιο Κόκκινο. Τον ρώτησα τι κάνω τώρα και μου είπε. Ακολουθησε το παράδειγμα μου, τάραζε συνέχεια τα νερά.

Το blog εδώ και καιρό βρίσκετε σε μεταβατικό στάδιο.

Απο το Σεπτέμβριο θα υπάρξουν αλλαγές.

Το παρόν blog θα συνεχίσει να δίνει συμβουλές για τον κήπο, προτάσεις για λουλούδια, φωτογραφίες από συνθέσεις κ.α.

Οι ΜΟΡΦΕΣ θα κλείσουν και ένα καινούριο blog εκπληξη θα έρθει να το αντικαταστήσει.

Μέχρι τότε να περνάτε καλά και καλές διακοπές!

Δεν μπορώ να μην θυμηθώ όλα αυτά τα χρόνια τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές που μου χάρισε η ανθοδετική!
Και κάθε φορά που πλησιάζει το Πάσχα ένας κύκλος από αναμνήσεις στριφογυρίζουν μέσα μου!
Μικρό παιδάκι ήμουν όταν στριφογυρνούσα μέσα στο εργαστήριο μας.
Με άγχος αγωνία,χωρίς ιδιαίτερα μηχανήματα και πλούσιο εξοπλισμό παλεύαμε για το αδύνατο.
Σήμερα οι δυνατότητες μεγαλύτερες, η εμπειρία τεράστια τα πάντα είναι αναμφίβολα καλύτερα!
Τα προβλήματα όμως παραμένουν.
Η καθημερινή μου επαφή με τον κόσμο έχει να μου δώσει πολλά να καταλάβω.
Ο κόσμος διαμρτύρεται τα χρήματα δεν φτάνουν, το λουλούδι έγινε είδος πολυτελείας.
Η ανεργία αγγίζει όλο και μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου και η αγωνία περισσεύει.
Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι δείχνουν πλεον να φοβούνται. Η τιμή του πετρελαίου έχει εκτιναχθεί στα 150$ και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά τι θα ακολουθήσει.
Σε μια τέτοια συγκυρία και βλέποντας το λουλούδι να εκτοπίζεται σε είδος υπερπολυτελείας νιώθω και γω ανασφαλής.
Αγωνιώ για το αύριο.
Και περισσότερο φοβάμαι γιατί νιώθω πως δεν είναι στα δικά μας χέρια ο έλεγχος.
Και αυτό είναι πιο δύσκολο απ'ολα.
Σε μια κοινωνία που το συνθημά της είναι κάθε περυσι και καλύτερα αναζητώ μια χαραμάδα αισιοδοξίας και ελπίδας.
Ανθρώποι σε ολόκληρο τον κόσμο τραβούν το δικό τους γολγοθά.
Και πολύ φοβάμαι ότι για αυτούς η σταύρωση αργεί και η ανάσταση δεν πρόκειτε να έρθει.

Καλό Πάσχα!

Το γαλάζιο ρόδο
ΤΟΚΙΟ
Επιμέλεια: ΟΛΓΑ ΚΟΛΙΑΤΣΟΥ
Σχεδόν σε όλες τις παραδόσεις συμβολίζει το απρόσιτο και το ανέφικτο. Και μέχρι πρότινος το τριαντάφυλλο (φυσικών) γαλάζιων αποχρώσεων ανήκε όντως στα πεδία του αδύνατου. Σήμερα, οι ρομαντικοί όλου του κόσμου μπορούν να ελπίζουν- ο ιαπωνικός όμιλος «Suntory» σκοπεύει να παρουσιάσει την ερχόμενη χρονιά στην αγορά το πρώτο γαλάζιο ρόδο. Σχεδόν γαλάζιο.

Σε απόχρωση μάλλον προς το «λιλά», το ρόδο των ονειροπόλων μπορεί να θεωρηθεί ένα πρώτο μεγάλο βήμα στην ανθοκομία. Η γενετική εξαπλώνεται... (φωτ. AFP)Το γενετικώς τροποποιημένο άνθος έχει χρώμα μάλλον «λιλά», αλλά μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο μεγάλο βήμα σaέναν νέο κλάδο της ανθοκομίας. Σε όλη την υφήλιο γενετιστές ασχολούνται με τα άνθη του μέλλοντός μας -τριαντάφυλλα και γαρίφαλα εμφανίζονται σε χρώματα που δεν απαντώνται στη φύση, πετούνιες αντιστέκονται σθεναρώς στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, σχεδόν όλα τα άνθη «ενισχύονται» με εργαστηριακά αρώματα.«Τα γενετικώς μεταλλαγμένα άνθη υπόσχονται πολλά στις μελλοντικές αγορές», λέει χαρακτηριστικά ο Στέφεν Τσάντλερ από την αυστραλιανή εταιρεία «Florigene». Η επιχείρηση της Μελβούρνης είναι θυγατρική της «Suntory» και σε αυτήν ανήκουν τα εύσημα για την κατασκευή του «γαλάζιου» ρόδου. Οι ερευνητές της χρειάστηκαν περισσότερα από 15 χρόνια, αλλά τελικώς χρόνος και δαπάνες φαίνεται πως άξιζαν τον κόπο, αφού ο τζίρος από το εμπόριο λουλουδιών υπολογίζεται στα 40 δισ. δολάρια ετησίως, από τα οποία το 1/4 αποκλειστικώς απaτα τριαντάφυλλα.Γονίδια για χρώμα.

Τα ασυνήθιστα άνθη ασκούσαν ανέκαθεν ιδιαίτερη γοητεία στον άνθρωπο και ιστορίες δαπάνης περιουσιών για μοναδικούς βολβούς σπάνιων λουλουδιών έχουν επιζήσει αιώνες. Το πρώτο τροποποιημένο άνθος με τεχνητό χρώμα άνθισε το 1987 στο Ινστιτούτο Ανθοκομικών Ερευνών «Μαξ Πλανκ» Κολονίας, όπου εμφύτευση γονιδίου αραβόσιτου σε πετούνιες, δημιούργησε το «σομόν» τους χρώμα.Οι Γερμανοί πρωτοπόροι μετά από έντονες κριτικές άφησαν τελικώς το πεδίο ελεύθερο σε Αμερικανούς κι Αυστραλούς. Το 1996 η «Florigene» παρουσίασε επισήμως το πρώτο εμπορεύσιμο γενετικά τροποποιημένο άνθος ονόματι Moondust (φεγγαρόσκονη) -ένα γαρίφαλο απαλού μοβ χρωματισμού, που δεν απαντάται στη φύση. Η εταιρεία διακινεί κι άλλα έξι είδη γαρίφαλων σε διάφορους μοβ τόνους, από τα οποία τρεις ποικιλίες κυκλοφορούν νομίμως και στην Ε.Ε.«Σε εξέλιξη βρίσκονται πειράματα σε περιβάλλον εκτός εργαστηρίων με δεκάδες τροποποιημένα καλλωπιστικά φυτά», μας πληροφορεί η ειδικός Αδελαΐδα Κίνλε από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης- ανοιχτογάλαζες τορένιες, φορσύθιες σε τόνους μπρονζέ και κίτρινες πετούνιες. Οι ειδικοί βρίσκονται επίσης στα ίχνη και των μυστικών της άνθινης ευωδίας. Ο Αμερικανός ερευνητής Ντ.Κλαρκ (Πανεπιστήμιο Φλόριντα) εντόπισε στα τριαντάφυλλα το γονίδιο της χαρακτηριστικής μυρωδιάς του άνθους και σκοπεύει να «ενισχύσει» με αυτό τα άοσμα καλλιεργούμενα, γενετικώς τροποποιημένα τριαντάφυλλα.

Στη Γερμανία ερευνητές περί τον Χάικο Μίμπους (Πανεπιστήμιο Ανόβερου) προσπαθούν με γενετικές επεμβάσεις να αποτρέψουν συγκεκριμένα άνθη να μαραίνονται - φροντίζοντας, τα φυτά να μην αντιλαμβάνονται πλέον το αιθυλένιο, ουσία που επηρεάζει την ανθεκτικότητά τους. Η εταιρεία Ornamental Bioscience Στουτγάρδης πειραματίζεται με λουλούδια ανθεκτικά σε ασθένειες, ψύχος ή ξηρασία, παράγοντες σημαντικοί όταν πρόκειται για τη μεταφορά των φυτών σε μακρινές αποστάσεις. Ωστόσο, το «Γκράαλ» της ανθοκομίας εξακολουθεί να είναι το γαλάζιο ρόδο. Παρά την επιτυχία τους, οι ερευνητές της «Suntory» αντιμετωπίζουν προβλήματα - π.χ. τα τριαντάφυλλα, όπως άλλωστε χρυσάνθεμα και γαρίφαλα, από τη φύση τους δεν διαθέτουν γονίδια για τη σύνθεση της γαλάζιας χρωστικής. Γιaαυτό οι ειδικοί της εταιρείας εμφύτευσαν αρχικώς στο γονιδίωμα των ρόδων γονίδιο από μενεξέδες, το οποίο καθορίζει την παραγωγή της λιλά χρωστικής «delphinidin», ενώ, ταυτοχρόνως, κατόρθωσαν να αναστείλουν στα πέταλα την παραγωγή κόκκινης και πορτοκαλί χρωστικής. «Δεν έχουμε πετύχει ακριβώς το γαλάζιο ρόδο», λέει χαρακτηριστικά ο Γιοσικαζού Τανάκα, επικεφαλής του συγκεκριμένου γενετικού εγχειρήματος -«αφού σημασία δεν έχει μόνον η συσσώρρευση της χρωστικής, αλλά κι η περιεκτικότητα των πετάλων σε σίδηρο, οι τιμές του pH κι ορισμένες άλλες χρωστικές». Κατά τον Ιάπωνα επιστήμονα, οι τιμές pH των πετάλων είναι ακόμη πολύ όξινες, αλλά από πειράματα σε ελεύθερο περιβάλλον σε Κολομβία, Αυστραλία και Ιαπωνία αναμένεται βελτίωση των αποτελεσμάτων.

Σύγχυση η πρώτη προσπάθεια της «Florigene» να προωθήσει στην ευρωπαϊκή αγορά τα τροποποιημένα της γαρίφαλα απέτυχε το 1999 λόγω σθεναρής αντίστασης των περιβαλλοντικών συλλόγων. Ενας από τους πολέμιους των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών γενικώς είναι ο Μάικλ Αντωνίου, ειδικός μοριακής γενετικής στο Κίνγκς Κόλετζ του Λονδίνου, ο οποίος δεν διστάζει να δηλώσει ότι «πειραματισμοί και κατασκευές τέτοιων οργανισμών προκαλούν σύγχυση στον τομέα της ζωής και της Δημιουργίας κι έχουν αποκλειστικό κίνητρο τα χρήματα». Ο ίδιος ασχολείται με νέες γενετικές θεραπείες -όπως τονίζει ο ίδιος υπό ελεγχόμενες συνθήκες, ενώ θεωρεί σοβαρή αμέλεια τη χρήση της τεχνικής σε περιβάλλον ελεύθερο. «Η τεχνική δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί σε σημείο ώστε οι συνέπειες να είναι πάντοτε σαφείς κι εγώ προσωπικώς δεν βλέπω κανένα λόγο ύπαρξης αυτών των "νέων" φυτών», λέει χαρακτηριστικά.

Οι οπαδοί της γενετικής τεχνολογίας, αντιθέτως, βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Μπεμ από την Ornament Bioscience «τα άνθη δεν είναι κάτι που τρώγεται», ενώ για τον Γερμανό γενετιστή Γκ. Φόρκμαν «η αισθητική αξία των λουλουδιών είναι σημαντική για τη ζωή μας- κι ας μας κοστίζουν κάτι παραπάνω».

Απο την σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ αναδημοσιεύω την παραπάνω είδηση και περιμένω τις απόψεις σας.