art-flo by Stavros Katsaris

προσχέδιο

"ΕΛΠΙΔΑ"

06/2007

Πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει στο παρελθόν.
Με είδα να αναρωτιέμαι πως ξεκίνησαν όλα και πως εγώ πήρα τον δρόμο που πήρα.
Πάντοτε χαμογελούσα στην σκέψη του πατέρα και της μητέρας που με έφεραν στο κόσμο.
Άνθρωποι από μικραοστικές οικογένειες που έκαναν οτι μπορούσαν για να μη μας λείψει τίποτα.
Μια κλασσική Ελληνική οικογένεια που δημιουργήθηκε από αγάπη στα τέλη της δεκαετίας του 70 και που προσπαθούσε διαρκώς να προσφέρει στα παιδιά της περισσότερα από αυτά που εκείνοι πήραν από τις δικές τους οικογένειες!
Για την ανθοδετική υπεύθυνοι είναι και οι 2.
Αρχικά ο πατέρας γιατί από εκείνο ξεκίνησαν όλα και στη συνέχεια η μητέρα που χάρησ τσην δική της επιμονή δημιουργήθηκε το ανθοπωλείο στον Πειραιά!
Για τα υπόλοιπα υπάρχουν πολλοί και κυρίως πολλά που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε αυτά που προσπαθώ να κάνω.
Παρακολουθώ με ιδιαίτερω ενδιαφέρον ηθοποιούς να εξομολογούνται πως από μικροί έστηναν μικρές παραστάσεις για να υποδυθούν διάφορους ρόλους.
Τραγουδιστές που χρησιμοποιούσαν ένα σκουπόξυλο ή μια βούρτσα και τραγουδούσαν στα παιδιά της γειτονιάς.
Εγώ πάλι θυμάμαι πάντα τον εαυτό μου να ψαχνει. Θυμάμαι πάντα τον εαυτό μου να παρακολουθεί μια παράσταση και από εκεί να μου γεννιούνται χίλιες ιδέες. Να διαβάζω ένα βιβλίο και να φαντάζομαι χιλιάδες πράγματα.
Λάτρης πάντοτε του καινούργιου!
Θυμάμαι πάντα τον εαυτό μου να γοητεύεται από το καινούριο και να βαριέται εύκολα κάτι που στα δικά μου μάτια πάλιωσε.
Μέχρι σήμερα αναζητώ καινούρια πράγματα και βαριέμαι εύκολα!
Προσπαθώ και μοχθώ συνεχώς σε αυτό που κάνω.
Μόνο που σήμερα νιώθω πια πολύ περίεργα!
Με διάθεση εξομολογητική θα πω πως κάποτε φανταζόμουν πως θα γίνω ένας ιδιόρυθμος καλλιτέχνης που θα συμπεριφέρεται και θα ντύνεται αλλόκοτα, θα είναι το επίκεντρο της προσοχής!
Σήμερα νιώθω πια την ιδιορυθμία μου μέσα στη δουλειά μου αλλά οι στόχοι μου άλλαξαν.
Τώρα πια ενδιαφέρομαι για το ταξίδι!
Τα συναισθήματα που προκαλούν οι συνθέσεις μου είναι η πρώτη μου προτεραιότητα.
Θέλω να προκαλώ,να χαρίζω χαμόγελα, να μαλακώνω την λύπη και γενικά μέσα από την δουλειά μου να κάνω τους ανθρώπους να νιώθουν.
Μου αρέσει πολύ να συνεργάζομαι,να κουβεντιάζω να αναζητώ.
Αυτά που κάποτε με εξόργιζαν σήμερα απλώς με αφήνουν αδιάφορο!
Επιλογές! Πιστεύω πολύ στις επιλογές.
Το δρόμο μας αλήθεια τον φτιάχνουμε εμείς κι αν οι καταστάσεις μας βγάζουν πότε πότε από την πορεία μας εμείς πάλι θα πάρουμε το δικό μας δρόμο!
Πίστευω πια στους ανθρώπους που έχουν διάθεση, που έχουν αυτιά ανοιχτά και καρδιές γεμάτες.
Που είναι έτοιμες να συνταξιδέψουν μαζί μου στο ταξίδι ή να με παρασύρουν στους δικούς τους κόσμους και να μου μεταδώσουν καινούριες εμπειρίες!
Κάθε έργο μου είναι ένα καράβι που μόλις φύγει από τα χέρια μου ελπίζω πως θα ταξιδέψει όσο πιο μακριά μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους!
Σήμερα βρίσκομαι σε ένα σημείο που κάθετι που θα δω μπορεί να μου γεννήσει μια ιδέα για την επόμενη δουλειά!
Σήμερα πια δεν ενδιαφέρομαι να αρέσω για να ικανοποιήσω το εγώ μου.
Ενδιαφέρομαι να εκφράσω όσο πιο καθαρά τις σκέψεις μου, τους προβληματισμούς μου και να αγγίξω όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ.