art-flo by Stavros Katsaris

Δεν μπορώ να μην θυμηθώ όλα αυτά τα χρόνια τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές που μου χάρισε η ανθοδετική!
Και κάθε φορά που πλησιάζει το Πάσχα ένας κύκλος από αναμνήσεις στριφογυρίζουν μέσα μου!
Μικρό παιδάκι ήμουν όταν στριφογυρνούσα μέσα στο εργαστήριο μας.
Με άγχος αγωνία,χωρίς ιδιαίτερα μηχανήματα και πλούσιο εξοπλισμό παλεύαμε για το αδύνατο.
Σήμερα οι δυνατότητες μεγαλύτερες, η εμπειρία τεράστια τα πάντα είναι αναμφίβολα καλύτερα!
Τα προβλήματα όμως παραμένουν.
Η καθημερινή μου επαφή με τον κόσμο έχει να μου δώσει πολλά να καταλάβω.
Ο κόσμος διαμρτύρεται τα χρήματα δεν φτάνουν, το λουλούδι έγινε είδος πολυτελείας.
Η ανεργία αγγίζει όλο και μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου και η αγωνία περισσεύει.
Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι δείχνουν πλεον να φοβούνται. Η τιμή του πετρελαίου έχει εκτιναχθεί στα 150$ και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά τι θα ακολουθήσει.
Σε μια τέτοια συγκυρία και βλέποντας το λουλούδι να εκτοπίζεται σε είδος υπερπολυτελείας νιώθω και γω ανασφαλής.
Αγωνιώ για το αύριο.
Και περισσότερο φοβάμαι γιατί νιώθω πως δεν είναι στα δικά μας χέρια ο έλεγχος.
Και αυτό είναι πιο δύσκολο απ'ολα.
Σε μια κοινωνία που το συνθημά της είναι κάθε περυσι και καλύτερα αναζητώ μια χαραμάδα αισιοδοξίας και ελπίδας.
Ανθρώποι σε ολόκληρο τον κόσμο τραβούν το δικό τους γολγοθά.
Και πολύ φοβάμαι ότι για αυτούς η σταύρωση αργεί και η ανάσταση δεν πρόκειτε να έρθει.

Καλό Πάσχα!