art-flo by Stavros Katsaris
Τετάρτη, Σεπτέμβριος 02, 2009
ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ(1)
"Θυμήσου ερασιτέχνες έφτιαξαν την Κιβωτό,οι εππαγγελματίες τον Τιτανικό."
Ηλίας Αντωνέλλος
Πρόεδρος & Δ/νων σύμβουλος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε
στο περιοδικό interflora news.
Διαβάζοντας τότε το συγκεκριμένο απόσπασμα σκεφτόμουν μήπως τελικά κάναμε λάθος που εμπιστευτήκαμε έναν επαγγελματία τεχνοκράτη να οδηγήσει την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ στον 21ο αιώνα.
2 χρόνια μετά η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ βούλιαξε στα χρεη σαν άλλος τιτανικός αφήνοντας συνεργάτες χρεωμένους,υπαλλήλους απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις και φυσικά χωρίς καν μια ανακοίνωση σε μας αλλά και στο κοινό που να ενημερώνει για το τι συνέβη.
Ο κόσμος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αγνοεί οτι η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ κατέρευσε και να ζημιώνεται το κύρος των ανθόπωλών αυτών που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Στις προσπάθειες να επικοινωνήσω με το Δ.Σ της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πάντα η απάντηση ήταν ίδια.
Φταίχτης ήταν ο Αντωνέλλος και μας παρέσυρε και μας.
Μάλιστα.
Και όλα αυτά τα χρόνια όλοι εμείς που τονίζαμε τα προβλήματα και αντιμετωπίζαμε τον χλευασμό και την ειρωνία που ακριβώς βρισκόσασταν όλοι εσείς?
Τον Νοέμβριο του 1998 αποφασίστηκε τις τύχες της ταλαιπωρημένης τότε και με μορφή σωματείου ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ να αναλάβει η ομμάδα του Ηλία Αντωνέλλου.
Στηρίχτηκε από αρκετούς από εμάς ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα δημιουργούσε μια εταιρεία στην οποία οι στρατιώτες που ακούν στο όνομα ανθοπωλεία θα δημιουρούσαν μια υπηρεσία ξεχωριστή για τα καταστήματα τους, οι καταναλωτές θα αποκτούσαν ένα εργαλείο που θα τους εξυπηρετούσε και οι επενδυτές θα κέρδισαν χρήματα.
Πέρυσι ο Ηλίας Αντωνέλλος κάνοντας έναν μινι απολογισμό στο περιοδικό που έβγαζε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και που έγραφε ο ίδιος από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα έγραφε:
"Η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ είναι μια εταιρεία που το 2008 κλείνει 10 χρόνια πορείας.
Έχει απαντήσει στις προκλήσεις που της τέθηκαν.
Κατάφερε να επιβιώσει σαν Πολυμετοχικό Εταιρικό σχήμα,αντίθετα με τους κακούς μάντεις."
Και συνεχίζει παρακάτω:
Σίγουρα λίγοι θυμούνται -τώρα πια-ένα Σωματείο στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μέλη που δεν πλήρωναν ποτέ.Μέλη που συγκέντρωναν το 60% και 80% της εκτέλεσης των παραγγείών.
Σίγουρα λίγοι θυμούνται,τις αντιπαραθέσεις,τις κόντρες,τους κενούς λόγους."
Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν μια εταιρεία που κατάφερε να επιβιώσει στις προκλήσεις να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος ή να βουλιάζει αν θέλετε σαν τον Τιτανικό παρασύροντας μαζί του στο βυθό εργαζόμενους και συνεργάτες.
Μας καλούσε το 2008 ο Ηλίας Αντωνέλλος να αξιοποιήσουμε την εμπειρία μας και να συμμετάσχουμε στην ανάπτυξη της εταιρικής προσπάθειας.
Μια πρόταση που του είχε γίνει από εμένα το 2000 και που φαντάζομαι και από άλλους και εκείνος ως συνήθως αγνόησε.
Απαντούσε τακτικά από τη στήλη που διατηρούσε ως μπάρμαν στο περιοδικό της ΙΝΕΤΡΦΛΟΡΑ με ειρωνείες και με κακεντρεχή σχόλια.΄
Τώρα?
Τι ακριβώς γίνετατι τώρα?
Και επειδή εγω δεν υπήρξα ποτε ούτε είρωνας ούτε αλλαζόνας δεν απαντώ από θέση ισχύος που βρίσκομαι τώρα αλλα αγωνιώ και ψάχνω απαντήσεις.
Στηρίξαμε όλοι μια προσπάθεια που είχε πολλές και καλές στιγμές. Θα ήταν ανοησία εκ μέρους μου να το παραβλέψω.
Τι κάνουμε τώρα?
Γυρίζουμε στην παλιότερη κατάσταση? Εμπιστευόμαστε τα "δίκτυα" που κάποτε λοιδορούσαμε?
Με τους εργαζόμενους τις ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ τι γίνεται? Στο δρόμο και αυτοί?
Χωρίς να σκεφτούμε τις οικογένειες τους και τα προβλήματα τους αποφασίσαμε την διακοπή της εταιρείας?
Έγραφε ο Ηλίας Αντωνέλλος το 2007:
"Και καλά,σε κάποιους αρέσει να <<κλέβουν>> νομίζοντας οτι θα κονομήσουνε εκμεταλευόμενοι την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ. Κάποιοι άλλοι <<χάνουν το ψωμάκι τους>> (ή το χαβιαράκι τους) γιατί δεν πουλάνε πανάκριβα όπως παλιά. Όλους αυτούς τους καταλαβαίνω. Εκείνους που δεν καταλαβαίνω και θα ήθελα μια μέρα να τους <<μεθύσω>> είναι αυτούς που γενικώς έχουν αντίθετη άποψη. Είναι δηλαδή να πούμε φιλοσοφικά ή τέλος πάντων δεοντολογικά αντίθετοι.
Και θέλω να τους μεθύσω μπας και βγάλω καμμιά αλήθεια γιατί με φιλοσοφίες δεν πείθομαι"
Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να καταλαβαίνεις όλους τους άλλους εκτός από αυτούς που έχουν διαφορετική φιλοσοφία?
Λαλίστατος τότε ο Ηλίας Αντωνέλλος δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα κατορθωματά του και να πετά τις μπηκτές του δεξιά και αριστερά.
Καμμία αντίρρηση ως εκεί έστω και αν δεν συμφωνούσα με αυτή την τακτική.
Τώρα?
Εξαφανισμένος αγνοείτε ακόμη και από συνεργάτες με τους οποίους είχε καθημερινή επικοινωνία.
Ο άλλοτε αλλαζόνας και υπερόπτης πρόεδρος δεν βρήκε τη δύναμη ούτε μια ενημερωτική επιστολή να βγάλει να ενημερώσει τους καταναλωτές που μέχρι πριν λίγες μέρες συνέχιζαν να διαβιβαζουν παραγγελίες με χρέωση της πιστωτικής τους κάρτας.
Το υπόλοιπο Δ.Σ?
Σε φόρουμ που μπήκα ψάχνοντας να βρω δημοσιεύσεις του τύπου για το κλείσιμο της Ιντερφλόρα, άνθρωποι άσχετοι με το χώρο μας που απλώς ενημέρωναν τους υπόλοιπους για το κλείσιμο της Ιντερφλορα άφηναν μπηκτές.
Φαντάσου τι λαμόγια έγραφε ένας.
Κανονισμένο έγραφε ο άλλος.
Πλακάκια τα κάνουν μωρέ συνήθως και μετά την κάνουν, ένας τρίτος.
Εγώ με τη σειρά μου δεν θέλω να πιστέψω τίποτα από όλα αυτά.
Μιλάμε για συναδέλφους εξαίρετους που εκτιμώ και σέβομαι.
Το να φορτώσουμε όμως όλο το βάρος των ευθυνών σε έναν άνθρωπο μάλλον δεν είναι σωστό.
Και βέβαι αυτό που αυτή τη στιγμή χρειάζεται είναι να δούμε με καθαρό μυαλό τι πρέπει να γίνει.
Το μπλογκ είναι στη διάθεση του οποιουδήποτε θελήσει να συμμετέχει στο διάλογο που πρόκειτε να ακολουθήσει.
Αναζητώ και τους εργαζόμενους που θα ήθελα να ακούσω και την δική τους άποψη. Είναι άνθρωποι που συνεργαστήκαμε μαζί 10 ολόκληρα χρόνια και με κάποιους πολλά περισσότερα και αξίζουν κάτι περισσότερο από ένα λουκέτο.
Θα επανέλθω.
ΥΓ: Είδα στον ύπνο μου τον αείμνηστο Στέλιο Κόκκινο. Τον ρώτησα τι κάνω τώρα και μου είπε. Ακολουθησε το παράδειγμα μου, τάραζε συνέχεια τα νερά.
Ηλίας Αντωνέλλος
Πρόεδρος & Δ/νων σύμβουλος της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε
στο περιοδικό interflora news.
Διαβάζοντας τότε το συγκεκριμένο απόσπασμα σκεφτόμουν μήπως τελικά κάναμε λάθος που εμπιστευτήκαμε έναν επαγγελματία τεχνοκράτη να οδηγήσει την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ στον 21ο αιώνα.
2 χρόνια μετά η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ βούλιαξε στα χρεη σαν άλλος τιτανικός αφήνοντας συνεργάτες χρεωμένους,υπαλλήλους απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις και φυσικά χωρίς καν μια ανακοίνωση σε μας αλλά και στο κοινό που να ενημερώνει για το τι συνέβη.
Ο κόσμος που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αγνοεί οτι η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ κατέρευσε και να ζημιώνεται το κύρος των ανθόπωλών αυτών που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Στις προσπάθειες να επικοινωνήσω με το Δ.Σ της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πάντα η απάντηση ήταν ίδια.
Φταίχτης ήταν ο Αντωνέλλος και μας παρέσυρε και μας.
Μάλιστα.
Και όλα αυτά τα χρόνια όλοι εμείς που τονίζαμε τα προβλήματα και αντιμετωπίζαμε τον χλευασμό και την ειρωνία που ακριβώς βρισκόσασταν όλοι εσείς?
Τον Νοέμβριο του 1998 αποφασίστηκε τις τύχες της ταλαιπωρημένης τότε και με μορφή σωματείου ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ να αναλάβει η ομμάδα του Ηλία Αντωνέλλου.
Στηρίχτηκε από αρκετούς από εμάς ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα δημιουργούσε μια εταιρεία στην οποία οι στρατιώτες που ακούν στο όνομα ανθοπωλεία θα δημιουρούσαν μια υπηρεσία ξεχωριστή για τα καταστήματα τους, οι καταναλωτές θα αποκτούσαν ένα εργαλείο που θα τους εξυπηρετούσε και οι επενδυτές θα κέρδισαν χρήματα.
Πέρυσι ο Ηλίας Αντωνέλλος κάνοντας έναν μινι απολογισμό στο περιοδικό που έβγαζε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και που έγραφε ο ίδιος από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα έγραφε:
"Η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ είναι μια εταιρεία που το 2008 κλείνει 10 χρόνια πορείας.
Έχει απαντήσει στις προκλήσεις που της τέθηκαν.
Κατάφερε να επιβιώσει σαν Πολυμετοχικό Εταιρικό σχήμα,αντίθετα με τους κακούς μάντεις."
Και συνεχίζει παρακάτω:
Σίγουρα λίγοι θυμούνται -τώρα πια-ένα Σωματείο στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μέλη που δεν πλήρωναν ποτέ.Μέλη που συγκέντρωναν το 60% και 80% της εκτέλεσης των παραγγείών.
Σίγουρα λίγοι θυμούνται,τις αντιπαραθέσεις,τις κόντρες,τους κενούς λόγους."
Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατόν μια εταιρεία που κατάφερε να επιβιώσει στις προκλήσεις να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος ή να βουλιάζει αν θέλετε σαν τον Τιτανικό παρασύροντας μαζί του στο βυθό εργαζόμενους και συνεργάτες.
Μας καλούσε το 2008 ο Ηλίας Αντωνέλλος να αξιοποιήσουμε την εμπειρία μας και να συμμετάσχουμε στην ανάπτυξη της εταιρικής προσπάθειας.
Μια πρόταση που του είχε γίνει από εμένα το 2000 και που φαντάζομαι και από άλλους και εκείνος ως συνήθως αγνόησε.
Απαντούσε τακτικά από τη στήλη που διατηρούσε ως μπάρμαν στο περιοδικό της ΙΝΕΤΡΦΛΟΡΑ με ειρωνείες και με κακεντρεχή σχόλια.΄
Τώρα?
Τι ακριβώς γίνετατι τώρα?
Και επειδή εγω δεν υπήρξα ποτε ούτε είρωνας ούτε αλλαζόνας δεν απαντώ από θέση ισχύος που βρίσκομαι τώρα αλλα αγωνιώ και ψάχνω απαντήσεις.
Στηρίξαμε όλοι μια προσπάθεια που είχε πολλές και καλές στιγμές. Θα ήταν ανοησία εκ μέρους μου να το παραβλέψω.
Τι κάνουμε τώρα?
Γυρίζουμε στην παλιότερη κατάσταση? Εμπιστευόμαστε τα "δίκτυα" που κάποτε λοιδορούσαμε?
Με τους εργαζόμενους τις ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ τι γίνεται? Στο δρόμο και αυτοί?
Χωρίς να σκεφτούμε τις οικογένειες τους και τα προβλήματα τους αποφασίσαμε την διακοπή της εταιρείας?
Έγραφε ο Ηλίας Αντωνέλλος το 2007:
"Και καλά,σε κάποιους αρέσει να <<κλέβουν>> νομίζοντας οτι θα κονομήσουνε εκμεταλευόμενοι την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ. Κάποιοι άλλοι <<χάνουν το ψωμάκι τους>> (ή το χαβιαράκι τους) γιατί δεν πουλάνε πανάκριβα όπως παλιά. Όλους αυτούς τους καταλαβαίνω. Εκείνους που δεν καταλαβαίνω και θα ήθελα μια μέρα να τους <<μεθύσω>> είναι αυτούς που γενικώς έχουν αντίθετη άποψη. Είναι δηλαδή να πούμε φιλοσοφικά ή τέλος πάντων δεοντολογικά αντίθετοι.
Και θέλω να τους μεθύσω μπας και βγάλω καμμιά αλήθεια γιατί με φιλοσοφίες δεν πείθομαι"
Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να καταλαβαίνεις όλους τους άλλους εκτός από αυτούς που έχουν διαφορετική φιλοσοφία?
Λαλίστατος τότε ο Ηλίας Αντωνέλλος δεν έχανε ευκαιρία να τονίζει τα κατορθωματά του και να πετά τις μπηκτές του δεξιά και αριστερά.
Καμμία αντίρρηση ως εκεί έστω και αν δεν συμφωνούσα με αυτή την τακτική.
Τώρα?
Εξαφανισμένος αγνοείτε ακόμη και από συνεργάτες με τους οποίους είχε καθημερινή επικοινωνία.
Ο άλλοτε αλλαζόνας και υπερόπτης πρόεδρος δεν βρήκε τη δύναμη ούτε μια ενημερωτική επιστολή να βγάλει να ενημερώσει τους καταναλωτές που μέχρι πριν λίγες μέρες συνέχιζαν να διαβιβαζουν παραγγελίες με χρέωση της πιστωτικής τους κάρτας.
Το υπόλοιπο Δ.Σ?
Σε φόρουμ που μπήκα ψάχνοντας να βρω δημοσιεύσεις του τύπου για το κλείσιμο της Ιντερφλόρα, άνθρωποι άσχετοι με το χώρο μας που απλώς ενημέρωναν τους υπόλοιπους για το κλείσιμο της Ιντερφλορα άφηναν μπηκτές.
Φαντάσου τι λαμόγια έγραφε ένας.
Κανονισμένο έγραφε ο άλλος.
Πλακάκια τα κάνουν μωρέ συνήθως και μετά την κάνουν, ένας τρίτος.
Εγώ με τη σειρά μου δεν θέλω να πιστέψω τίποτα από όλα αυτά.
Μιλάμε για συναδέλφους εξαίρετους που εκτιμώ και σέβομαι.
Το να φορτώσουμε όμως όλο το βάρος των ευθυνών σε έναν άνθρωπο μάλλον δεν είναι σωστό.
Και βέβαι αυτό που αυτή τη στιγμή χρειάζεται είναι να δούμε με καθαρό μυαλό τι πρέπει να γίνει.
Το μπλογκ είναι στη διάθεση του οποιουδήποτε θελήσει να συμμετέχει στο διάλογο που πρόκειτε να ακολουθήσει.
Αναζητώ και τους εργαζόμενους που θα ήθελα να ακούσω και την δική τους άποψη. Είναι άνθρωποι που συνεργαστήκαμε μαζί 10 ολόκληρα χρόνια και με κάποιους πολλά περισσότερα και αξίζουν κάτι περισσότερο από ένα λουκέτο.
Θα επανέλθω.
ΥΓ: Είδα στον ύπνο μου τον αείμνηστο Στέλιο Κόκκινο. Τον ρώτησα τι κάνω τώρα και μου είπε. Ακολουθησε το παράδειγμα μου, τάραζε συνέχεια τα νερά.
Ετικέτες ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ
