INTERFLORA(3)

«ενθάδε κείται»
ενθάδε κείται η ιδέα που σχημάτισα για τον εαυτό μου
και μια φωνή μου ψιθυρίζει να έρθω εδώ να μείνω
στο κοιμητήριο των καλών προθέσεων,
στον τάφο μιας ωραίας ελπίδας
όπου θα καταθέσουνε στεφάνια οι ανθοδέσμες και οι αυταπάτες
ενθάδε κείται η ιδέα που είχα για τον εαυτό μου
ολόκληρο ένα κεφάλαιο της ζωής μου είναι εδώ κλεισμένο
όταν όλα πήγαιναν καλά κι ήτανε όλα ρόδινα μες το βιβλίο
που ήμουνα ο ίδιος θύτης,
θύμα κι αναγνώστης
αλλά δεν ήρθε εγκαίρως ο εαυτός μου στο μέρος το καθορισμένο
ίσως να σταμάτησε ένα ρολόι – κι ίσως αυτός που διάβαζε
να πήδηξε μια σελίδα απ’ το βιβλίο και να τ’ άφησε
ίσως ν’ άλλαξαν οι προφητείες και να σκοτείνιασαν οι οιωνοί-κι έμεινα με τη μισο-σχηματισμένη ιδέα του εαυτού μου
και τώρα ενθάδε κείται ο θυρωρός της σκέψης μου της κεντρικής
με τ’ αντικλείδι μου στου νου το χέρι κλέφτης
κι ο παλιατζής των αποφάσεων μου
ενθάδε κείται ωραία προκλητική ολόκληρη η σελίδα
η χαμένη από τον εαυτό μου - αλλά κανείς δεν έμαθε ποτέ
το πώς και το γιατί να σκίστηκε από το βιβλίο
με τέτοιο τρόπο οριστικό και μυστηριώδη κι άγνωστο
(ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, ανισόρροπη μούσα)

To blog είναι αλήθεια τον τελευταίο καιρό είχε βαλτώσει και σκεφτόμουν κάποιες δραστικές αλλαγές ώστε να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό, μέχρι που ένα τηλεφώνημα επανέφερε στο προσκήνιο το θέμα ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Δεν ξέρω πραγματικά πόσους από τους αναγνώστες αφορά αυτό θέμα αλλά αφού το ξεκίνησα και αφού υπάρχει και ανταπόκριση έστω και μετά από αρκετό καιρό οφείλω να δώσω χώρο και συνέχεια στο θέμα.
Έγραψα λοιπόν πριν από καιρό και συγκεκριμένα στις αρχές του Σεπτέμβρη την αγωνία μου για το κλείσμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ και πρότεινα από εδω να ξεκινήσει ένας διάλογος τόσο για τα αίτια όσο και για την συνέχεια.
Σήμερα αρκετό καιρό μετά δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον κ.Φώτη Παπαδημητρίου συνάδελφο εξαιρετικό με ανθοπωλείο στο Χαλάνδρι ο οποίος είχε διατελέσει παλιότερο μέλος του Δ.Σ. και μέτοχος μέχρι και το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Μου δήλωσε θιγμένος σχετικά με αυτά που έγραφα και ζητούσε εξηγήσεις.
Μου ανέφερε και διάφορα περιστατικά τα οποία άλλα ευτράπελα και άλλα σοβαρά θα αναφερθούν όλα τις επόμενες μέρες.
Ένα από αυτά είναι μάλλον ο καρκίνος του διαδικτύου- τα ανώνυμα υβριστκά σχόλια.
Το έχω ξαναθίξει και παλιότερα το θέμα. Διατηρώ blog από το 2004 και δημοσιεύω επώνυμα από την πρώτη μέρα που ήρθα σε επαφή με το μέσο.
Φιλοξένησα σειρά από σχόλια αλλά και κείμενα ανθρώπων που γνώριζα και που δεν γνώριζα.
Για το θέμα της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ ο χώρος το blog είναι διαθέσιμος στον οποιονδήποτε αισθάνεται οτι θίγεται ή έχει κάτι να πει.
Ελπίζω μέχρι εδω να εξηγήθηκα καλώς.
Πάμε στο θέμα μας.
Ας ξεκινήσω με μια διευκρίνηση:
Ουδέποτε πέρσε από το μυαλό μου να κατηγορήσω κάποιον για το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πόσο μάλλον τον κ. Παπαδημητρίου χωρίς να έχω στοιχεία.
Από την πρώτη στιγμή οι σκέψεις μου κατευθήνθηκαν σε 2 πλευρές. Πως φτάσαμε εδώ και τι κάνουμε τώρα?
Με αυτό ξεκίνησα και με αυτό θα συνεχίσω.
Λίγες μέρες μετά το κλείσιμο της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ επικοινώνησα με το μέλος του Δ.Σ. κ. Δασκαλιάδη ο οποίος μου δήλωσε αρχικά άγνοια τόσο για τα πεπραγμένα της διοίκησης Αντωνέλλου όσο και για το τι γίνεται από εδώ και στο εξής.
Με ενημέρωσε πως γίνονται κάποιες ενέργειες προκειμένου να εξεταστεί η πιθανότητα επαναλειτουργίας της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ.
Δεσμεύτηκε πως θα με ενημερώσει.
Τον ενημέρωσα για την ύπαρξη του blog και για τη διάθεση μου να βοηθήσω όπως μπορώ.
Δεν επικοινώνησα με κανένα άλλο μέλος του Δ.Σ. αλλά και δεν επικοινώνησε κανείς άλλος μαζί μου.
Η κουβέντα που ξεκίνησε μετά το κείμενο που έγραψα δεν είχε το ενδιαφέρον που περίμενα κι έτσι εγκατέλειψα την προσπάθεια.

Σήμερα ο κ.Παπαδημητριου επανήλθε ζητώντας μου διευκρινήσεις σχετικά με αυτά που έγραψα και δινοντάς μου κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με την εξέλιξη των πραγμάτων. Ελπίζω πως οι εξηγήσεις που έγραψα να αρκούν και να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Έτσι η αλλιώς ο χώρος είναι στην διάθεση οποιουδήποτε θελήσει να εκφράσει την άποψη του ή και να αντιπαρατεθεί μαζί μου.
Οι απόψεις που εκφράζω εδω είναι αυστηρά προσωπικές και αφορούν εμένα και μόνον εμένα.
Στα χρόνια που ασκώ το επάγγελμα του ανθοδέτη είχα την τύχη να παρακολουθήσω από κοντά την δημιουργία της ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ Α.Ε. η οποία μέχρι και το κλείσιμο της λειτουργούσε σε υψηλά επίπεδα.
Υπήρχαν πολλά πράγματα τα οποία με ενόχλησαν σε όλο αυτό το διάστημα άλλοτε από υποχωρητικότητα για το κοινό καλό (έτσι το ένιωθα) κι άλλοτε από σεβασμό γι αυτούς που τραβούσαν περισσότερο κουπί από μένα.
Εγώ υπήρξα συνεργαζόμενο μέλος χωρίς να έχω καμμία μετοχή.
Ένιωσα από την πρώτη μέρα στρατιώτης δεν διεκδίκησα ποτέ θέσεις και αξιώματα και προσπάθησα πάντοτε μέσα από επιστολές και παρεμβάσεις μου να εκφράζω τόσο την συμφωνία μου όσο και την διαφωνία μου ανάλογα το θέμα και την περίσταση.
Σήμερα έχοντας την εμπειρία όσων συνέβησαν καταννοώ οτι δεν έφτανε.
Υπάρχει μερίδιο ευθύνης που προφανώς μου αναλογεί, έστω και αν δεν ήμουν μέτοχος, δεν αποφάσιζα και δεν είχα εξουσία.
Μετανιώνω ειλικρινά.
Σε οτι αφορά την ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ ειλικρινά οποιοσδήποτε νομίζει πως μπορεί να βοηθήσει το blog είναι στη διάθεση του.
Δεν διεκδίκησα και δεν διεκδικώ ρόλο δικαστή.
Αν υπάρχουν ευθύνες υπάρχουν αρμόδιοι οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι να αποφασίσουν γι αυτές.
Το μόνο που με νοιάζει και με πονά είναι η διάλυση μιας εταιρείας στην οποία πίστεψα όπως πιστέψαμε αρκετοί συνάδελφοι.

Θα επανέλθω.

ΥΓ. Όλο αυτό το διάστημα που λειτούργησε η ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ πολλοί προσπάθησαν να εκμεταλευτούν με διάφορους τρόπους την άνοδο και την αναγνωρισιμότητα των σημάτων της.
Δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη να μάθω πως και με το κλείσιμο της εταιρείας κάποιοι θα κοίταζαν να βγάλουν και από εκεί χρήματα.
Οσο υπήρχε ΙΝΤΕΡΦΛΟΡΑ υπήρχε νομικό τμήμα που αυτά τα κυνηγούσε.
Τώρα δεν ξέρω τι κατωχύρωση και τι δυνατότητες έχει κανείς απέναντι σε επίδοξους clopyrighters!!!
Αναμένω νομικές συμβουλές και θα επανέλθω και σε αυτό.